Wednesday, September 06, 2017 Last Updated 7 Min 43 Sec ago English Edition
Todays E paper
Sunday 05 Mar 2017 06.40 PM

ഇനിയൊരിക്കലും എന്റെ അമ്മ വിശന്നിരിക്കാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആ ജോലിക്ക് ഇറങ്ങി: ഒരു 16 കാരന്റെ നെഞ്ചുപൊള്ളിക്കുന്ന വാക്കുകള്‍

uploads/news/2017/03/86759/edu.jpg

ഇന്ത്യയിലെ 130 കോടി ജനങ്ങളില്‍ 36 കോടിയില്‍ പരം ആളുകള്‍ ദാരിദ്ര്യ രേഖയ്ക്ക് താഴെയാണെന്നു കണക്കുകള്‍ പറയുന്നു. സ്വന്തമായി ഒരു കൂരയില്ലാതെ യാചകവൃത്തി ചെയ്യുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിനാളുകള്‍ നമ്മുടെ രാജ്യത്ത് ഉണ്ട്. ട്രാഫിക് സിഗ്നലുകളിലും മറ്റും യാചകവൃത്തി ചെയ്യുന്ന കുരുന്നുകള്‍ പതിവു കാഴ്ചയാണ്. ഇവരെ കൈപിടിച്ച് ഉയര്‍ത്താന്‍ നിരവധി പദ്ധതികള്‍ ഉണ്ട് എങ്കിലും ഒന്നും യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായിട്ടില്ല. ഇവരോടു സ്‌കൂളുകളില്‍ പോയി പഠിക്കു എന്നു പറയുന്നവരും എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇവര്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയില്‍ എത്തിപ്പെട്ടത് എന്നും ചിന്തിക്കുന്നില്ല.

എന്നാല്‍ ഹ്യൂമന്‍സ് ഓഫ് ബോംബെ എന്ന ഫേസ്ബുക്ക് പേജില്‍ വന്ന തെരുവില്‍ നിന്നുള്ള ഒരു 16 കാരന്റെ കഥ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നു. തനിക്കു വലുതാകുമ്പോള്‍ ഒരു അധ്യാപകനാകണം എന്നും എന്നിട്ട് അവരെ സ്വപ്നം കാണാന്‍ പഠിപ്പിക്കണം എന്നും ഈ കൗമാരക്കാരന്‍ പറയുന്നു. യാചകരായി ഒറ്റക്കുരുന്നിനേയും തെരുവില്‍ കാണരുത്. അവന്റെ തീയില്‍ കുരുത്ത ആ വാക്കുകള്‍ ഇപ്പോള്‍ സോഷ്യല്‍ മീഡിയ നെഞ്ചിലേറ്റുകയാണ്.

പതിനാറുകാരന്റെ അനുഭവങ്ങള്‍ പങ്കുവച്ച ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റ്:

"എനിക്ക് അഞ്ച് വയസ്സുള്ളപ്പോള്‍ വിശപ്പില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാണ് എന്റെ അമ്മ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഭക്ഷണം നല്‍കിയിരുന്നത്. മുഖത്ത് ചിരിതൂകി അമ്മ ഞങ്ങള്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് നോക്കിയിരിക്കും. കുറച്ചു വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ചാണ് അമ്മ ഉറങ്ങാറുള്ളത്. അമ്മയ്ക്കും വിശപ്പുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. പക്ഷെ എല്ലാവര്‍ക്കും കഴിക്കാനുള്ള ഭക്ഷണം വീട്ടില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അന്നാണ് ജോലി ചെയ്യണമെന്ന തീരുമാനം ഞാന്‍ ആദ്യമായി എടുത്തത്. അന്നുമുതല്‍ ഞാന്‍ ട്രാഫിക് സിഗ്നലുകളില്‍ ബുക്കുകളും പൂക്കളുകളും വില്‍ക്കാന്‍ ഇറങ്ങി. കാരണം ഇനിയൊരിക്കലും എന്റെ അമ്മ വിശന്നിരിക്കുന്നത് കാണരുതെന്ന ആഗ്രഹം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു. സിഗ്നലില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വിറ്റ് എല്ലാക്കാലവും ജീവിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്നും മുന്നോട്ടുപോകാനുള്ള വഴി സ്വയം വിദ്യ ആര്‍ജ്ജിക്കുക മാത്രമാണെന്നും പതിയെ ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഞാന്‍ വിദ്യാലയത്തില്‍ ചേര്‍ന്നു.

പതിനാറാം വയസ്സില്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി ഞാന്‍ ക്ലാസ് റൂമിലിരുന്ന് പഠനമാരംഭിച്ചു. എട്ട് മണിക്കൂര്‍ ഞാന്‍ സിഗ്നലില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വില്‍ക്കും. നാല് മണിക്കൂര്‍ നേരം സ്‌കൂളില്‍ പഠിച്ച ശേഷം വീട്ടില്‍ പോയി ഹോംവര്‍ക്ക് ചെയ്യും. ഇത്രകാലം പുസ്തകങ്ങള്‍ വിറ്റിട്ടും പുസ്തകങ്ങളുടെ പേരുപോലും എനിക്ക് വായിക്കാന്‍ കഴിയാതിരുന്നത് വിരോധാഭാസമാണ്. വൈകിയാണെങ്കിലും ഇപ്പോള്‍ രാത്രിയില്‍ പുസ്തകങ്ങളുടെ കുറച്ചുപേജെങ്കിലും വായിക്കാനാണ് എന്റെ ശ്രമം. വാക്കുകളും അക്ഷരങ്ങളും മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നതിന്റെ വൈകാരിക അനുഭവം എനിക്ക് വിവരിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല. ഒരുദിനം അധ്യാപകനാകുന്നത് ഞാന്‍ സ്വപ്‌നം കാണുന്നു- സിഗ്നലുകളില്‍ കുട്ടികള്‍ തൊഴില്‍ ചെയ്യാത്ത, സ്വപ്‌നം കാണാന്‍ ധൈര്യം പകരുന്ന ക്ലാസ് റൂമുകളില്‍ അവര്‍ ഇരിക്കുന്ന ഒരു ദിനവും എന്റെ സ്വപ്‌നമാണ്.

Ads by Google
Sunday 05 Mar 2017 06.40 PM
YOU MAY BE INTERESTED
TRENDING NOW