Saturday, February 09, 2019 Last Updated 7 Min 0 Sec ago English Edition
Todays E paper
Ads by Google
Monday 04 Feb 2019 01.43 AM

ഹെഗേലിയന്‍ വലതുപക്ഷത്തിന്റെ മൗലികവാദ മുന്നേറ്റം

1989-ലാണ്‌ ബര്‍ലിന്‍ മതിലിന്റെ പതനം. അതു കിഴക്കന്‍ യൂറോപ്പിലേയും സോവിയറ്റ്‌ യൂണിയനിലേയും കമ്യൂണിസ്‌റ്റ്‌ ആധിപത്യത്തിന്റെ തകര്‍ച്ചയുടെ പ്രതീകമായി. ഈ തകര്‍ച്ചയെ വിലയിരുത്തിക്കൊണ്ട്‌ അമേരിക്കന്‍ പ്രസിഡന്റിന്റെ ഉപദേഷ്‌ടാവായിരുന്ന ഫ്രാന്‍സിസ്‌ ഫുക്കുയാമ ചരിത്രാന്ത്യത്തിന്റെ ലേഖനമെഴുതി. ലോകചരിത്രം വൈരുദ്ധ്യങ്ങളുടെ സംഘട്ടനത്തിന്റെയാണ്‌ എന്ന ഹെഗേലിയന്‍ - മാര്‍ക്‌സിയന്‍ ചരിത്രത്തിന്‌ അവസാനമായി എന്ന്‌ അദ്ദേഹം വിളംബരം ചെയ്‌തു. വിപ്ലവങ്ങളുടെ കാലം കഴിഞ്ഞു എന്നും സ്വതന്ത്ര ജനാധിപത്യമാര്‍ക്കറ്റ്‌ വ്യവസ്‌ഥയുടെ കാലമാണിനി എന്നും പ്രസ്‌താവിച്ചു.
എന്നാല്‍ ഈ അടുത്തകാലത്തു ഫുക്കുയാമ തികച്ചും വ്യത്യസ്‌തമായ നിലപാട്‌ സ്വീകരിച്ചു. ലോകചരിത്രത്തെ മൂല്യങ്ങളും പ്രത്യയശാസ്‌ത്രങ്ങളും നിര്‍വചിക്കുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞു എന്നും അതു നിശ്‌ചയിക്കപ്പെടുന്നതു സമുദായങ്ങളുടെ സ്വത്വപ്രതിസന്ധികളിലൂടെയാണ്‌ എന്നുമായിരുന്നു. സ്വത്വപ്രതിസന്ധികളുടെയും സ്വത്വബോധത്തിന്റെയും ആളിക്കത്തലുകളും ലോകമെങ്ങും പ്രകടമാകുന്നു. അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകളില്‍ പ്രസിഡന്റായി ഡോണള്‍ഡ്‌ ട്രംപ്‌ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതു ഒരു ആദര്‍ശത്തിന്റേയോ പ്രത്യയശാസ്‌ത്രത്തിന്റെയോ പിന്‍ബലത്തിലല്ല. അവിടത്തെ വെള്ളക്കാരുടെ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ നിശ്‌ചയദാര്‍ഢ്യത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ നാട്‌ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ പ്രകടനമാണു കണ്ടത്‌. അപ്പോള്‍ അവിടെ വ്യക്‌തമായി ഞങ്ങളും നിങ്ങളുമുണ്ടായി; വരുത്തന്മാരും ഇരുത്തന്മാരുമുണ്ടായി. വരുത്തന്മാര്‍ ഇരുത്തന്മാരെ വെറുക്കാനും പ്രതിരോധിക്കാനും തുടങ്ങി. ഈ വികാരം യൂറോപ്പിലുടനീളമുണ്ട്‌. അറേബ്യന്‍ മുസ്ലിംകളുടെ അഭയാര്‍ത്ഥി പ്രവാഹത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്ന ഹങ്കറിയിലെ പ്രധാനമന്ത്രി വിക്‌ടര്‍ ഓര്‍ബാന്‍ അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നത്‌ സ്വന്തംനാടിനെയും നാട്ടുകാരെയും അവരുടെ ക്രൈസ്‌തവസംസ്‌കാരത്തേയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്‌. ഇതേ വികാരമാണല്ലോ അറേബ്യന്‍ രാജ്യങ്ങളില്‍നിന്നു പൊട്ടിയൊലിക്കുന്നത്‌. സൗദ്യ അറേബ്യ, പാകിസ്‌താന്‍ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ അതിശക്‌തമായ മതവൈരത്തിന്റെ പ്രചാരണമുണ്ട്‌. ഇതേ മൗലികവാദ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ തിരതള്ളലാണ്‌ ഇന്ത്യയില്‍ നടമാടുന്നതും ഭരണത്തിലായിരിക്കുന്നതും.മണ്ണിന്റെ മക്കള്‍ വാദം ഏകസ്വര സാംസ്‌കാരിക തനിമയ്‌ക്കുവേണ്ടി മതത്തെ കൂട്ടുപിടിച്ചുള്ള മൗലികവാദ പ്രതിസന്ധികള്‍ ലോകമെങ്ങും പ്രകടമായിരിക്കുന്നു. ഈ സംഘര്‍ഷങ്ങളുടെ ഏറ്റവും അടിയിലെ ഏക പ്രതിസന്ധി ഹേഗല്‍ ഉന്നയിക്കുന്ന സമുദായങ്ങളുടെ അംഗീകാരപ്രശ്‌നമാണ്‌.
ഞങ്ങളെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല എന്ന ഗ്രൂപ്പുകളുടെയും സംഘടനകളുടെയും സംഘട്ടനവേദിയായി രാഷ്‌ട്രീയം മാറുന്നു. അംഗീകാരം എന്ന പദത്തിനുള്ളില്‍ വെറും അംഗീകാരം മാത്രമല്ല, ആധിപത്യമാണ്‌ ലക്ഷ്യം. ഇന്ത്യയിലെ ഭൂരിപക്ഷത്തെ അംഗീകരിച്ചില്ല എന്നു പറയുന്നതു ന്യൂനപക്ഷ പ്രീണനമാക്കി വേര്‍തിരിച്ച്‌ വെറുപ്പും വിഭജനവും സൃഷ്‌ടിക്കുകയാണ്‌. ഇവിടെ വിഭജനത്തിന്റെ വികാരം ഇളക്കിമറിക്കാന്‍ പറ്റിയ മണ്‌ഡലമായ മതത്തിന്റെ കുടക്കീഴിലാണ്‌ ഈ മൗലികവാദങ്ങള്‍ തഴയ്‌ക്കുന്നത്‌. ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഞങ്ങളാകാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല എന്ന സ്വത്വപ്രതിസന്ധി ഏതു നാട്ടിലും സൃഷ്‌ടിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു സാഹചര്യം സംജാതമായിരിക്കുന്നു. കമ്പോള സംസ്‌ക്കാരം സ്വകാര്യതാത്‌പര്യങ്ങളുടെ ആഗോളീകരണമാണ്‌. അവിടെ സംസ്‌കാരങ്ങള്‍ ഭീഷണിയിലാകുന്നതു കമ്പോളത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിലുമാണ്‌. ഇവിടെയാണു മതസംസ്‌കാരങ്ങള്‍ സ്വത്വബോധത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ആവരണങ്ങളാകുന്നത്‌. ഈ വിധത്തില്‍ എല്ലാ മതങ്ങളും സംസ്‌കാരങ്ങളും തങ്ങള്‍ക്കു പുറത്തുള്ളതിനോട്‌ അസ്‌പൃശ്യത പുലര്‍ത്തുന്ന അന്തരീക്ഷം തീര്‍ക്കപ്പെടുന്നു.
ഫുക്കുയാമ ഇപ്പോള്‍ പറയുന്നതു 1989-ല്‍ പറഞ്ഞതിനു വിപരീതമാണ്‌. ഹെഗേലിയന്‍ വൈരുദ്ധ്യം ചരിത്രം നയിക്കുന്നതിന്റെ വേറൊരു രൂപമല്ലേ നാം കാണുന്നത്‌? സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ എല്ലായിടത്തും രൂപപ്പെടുന്നു. അവ എല്ലാം ഹേഗല്‍ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച അംഗീകാരത്തിന്റെ സ്വത്വബോധത്തിന്റെ സംഘര്‍ഷങ്ങളാണ്‌. ഹേഗലിനു സ്വാതന്ത്ര്യമെന്നതു മാന്യമായ ജീവിതത്തിന്റെ അംഗീകാരപ്രശ്‌നമാകുന്നു. അവിടെ കാന്റ്‌ നവോത്ഥാനത്തില്‍ കാണിച്ച വ്യക്‌തിയുടെ സാധ്യതകളുടെ പ്രശ്‌നമല്ല സ്വാതന്ത്ര്യം. സംഘത്തിന്റെ അംഗീകാരപ്രശ്‌നമാണ്‌. യൂറോപ്യന്‍ യൂണിയന്റെ വലിയലോകത്തില്‍ നിന്നു ബ്രിട്ടന്‍ പുറത്തുകടക്കുന്നതു സ്വന്തം കാര്യത്തില്‍ വേലികള്‍ ഉറപ്പിക്കാനാണ്‌. സ്വകാര്യത്തിലേക്കു ചുരുങ്ങുന്ന ലോകം. അവിടെ ക്രിസ്‌തീയ മൗലികവാദം ഈ നാടുകളില്‍ പ്രകടമാകുന്നു.ലോകം സാക്ഷിക്കുന്നതു ഹേഗലിന്റെ മരണമല്ല; മറിച്ച്‌ ഹെഗേലിയന്‍ വലതുപക്ഷത്തിന്റെ തിരയിളക്കമാണ്‌. ഇടതുപക്ഷം തകര്‍ന്നപ്പോള്‍ തിരിച്ചുവന്നതു മതത്തിന്റെ പരിവേഷമുള്ള വലതുപക്ഷങ്ങളാണ്‌. കാള്‍ പോപ്പര്‍ എഴുതിയതുപോലെ അതൊക്കെ ഗോത്രാധിപത്യത്തിന്റെ ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേല്‌പുമാണ്‌. മിനര്‍വയുടെ മൂങ്ങ സന്ധ്യയ്‌ക്കു വരുന്നു എന്ന്‌ ഹേഗല്‍ പറഞ്ഞു. കാന്റിന്റെ നവോത്ഥാനം ചിന്തിക്കാന്‍ ധൈര്യപ്പെടുന്ന വ്യക്‌തിഗതവും ധാര്‍മികവുമായ മാനവീകതയുടെ വിജയമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഹേഗലിന്റെ വിജ്‌ഞാനത്തിന്റെ മൂങ്ങ നവോത്ഥാനത്തന്റെ സന്ധ്യയിലാണു വരുന്നത്‌. ലോകത്തിന്റെ ഗതിമാറുന്നു. നെപ്പോളിയന്‍ പ്രഷ്യയിലേക്ക്‌ കുതിരപ്പുറത്തു വരുന്നതു കാണുന്ന ഹേഗലിന്‌ അതു ഒരു ഉന്മാദവീക്ഷണമായി സാക്ഷിക്കുന്നു. നെപ്പോളിയനെ ലോകത്തിന്റെ ആത്മാവായി പ്രതിഷ്‌ഠിക്കുന്നു. ഹേഗലിനു രാഷ്‌ട്രീയം ആരാധനയുടെ വിഷയമാണ്‌. കാരണം രാഷ്‌ട്രം എന്നതു ദൈവത്തിന്റെ ലോകത്തിലൂടെയുള്ള കവാത്താണ്‌. കാള്‍ പോപ്പറിന്റെ ജനാധിപത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തില്‍ പ്ലേറ്റോയുടെ താത്വികനായ രാജാവ്‌ എന്ന ഏകാധിപതിയില്‍നിന്നു ആധുനികലോകത്തിലെ സമഗ്രാധിപത്യത്തിലേക്കുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ കാണാത്തകണ്ണി ഹേഗലാണ്‌. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശത്രുവാണ്‌.
ഹെര്‍ബര്‍ട്ട്‌ മാര്‍ക്യൂസിന്റെ ബുദ്ധിയും വിപ്ലവവും എന്ന പഠനത്തിന്റെ അവസാന അദ്ധ്യായം ഹേഗലും നാസിസവുമായുള്ള ബന്ധമാണ്‌. രാഷ്‌ട്രീയം ഹേഗലിന്‌ ആത്മാവില്ലാത്ത ബലപ്രയോഗത്തിന്റെ ആയുധമാണ്‌. ഈ രാഷ്‌ട്രീയ വിഗ്രഹത്തിനു മുമ്പില്‍ മനുഷ്യന്‍ മുട്ടുമടക്കണം. ഭൂരിപക്ഷം ജനത്തിന്റെ അധികാരം അംഗീകരിക്കാത്തവര്‍ ജനശത്രുക്കളാണ്‌. ജനാധിപത്യം എന്നതു ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യമായി മാറുന്നു. ഈ ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യത്തിനു ഹേഗലില്‍ ശരീരശാസ്‌ത്രപരമായ മാനങ്ങള്‍ ഉണ്ടുതാനും.
ഇതു വ്യക്‌തമാക്കുന്നതാണു ഹേഗല്‍ ആഫ്രിക്കന്‍ വംശജരെക്കുറിച്ചു നടത്തുന്ന പ്രസ്‌താവങ്ങള്‍. ശരീരശാസ്‌ത്രപരമായി ആത്മാവിന്റെ നിമിഷം സ്വഭാവിക ചൈതന്യമാണ്‌. കറുത്തവരും വെള്ളക്കാരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഉടമ-അടിമയുടേതാണ്‌. ആഫ്രിക്കന്‍ വംശജരും വെള്ളക്കാരും തമ്മിലുള്ള വേര്‍തിരിവിന്റെ അടിസ്‌ഥാനം ഗോത്രത്തിന്റെയാണ്‌. അവര്‍ക്കു ആത്മനിയന്ത്രണം സാധ്യമല്ലാതാകുന്നു. ആധുനിക കാലഘട്ടത്തില്‍ ഹേഗലില്‍ ലോകത്തിന്റെ ഭാവി കാണുന്ന സ്ലോവേനിയന്‍ ചിന്തകനാണ്‌ സ്ലാവോജ്‌ ജിജെക്‌. നമ്മെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഏകമായ സാധ്യത.... സോഷ്യലിസത്തിനും കമ്യൂണിസത്തിനും ഇടയിലെ സാധ്യത.... അതു ഏഷ്യന്‍ മൂല്യങ്ങള്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്നതോ ശക്‌തമായ സര്‍ക്കാര്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്നതോ ആയ മുതലാളിത്ത വ്യവസ്‌ഥിതിയാണ്‌. ഇവിടെത്തന്നെയാണു ലോകത്തിന്റെ ഭീകരമായ അപകടവും പതിയിരിക്കുന്നത്‌.

ഫാ. ഡോ. പോള്‍ തേലക്കാട്ട്‌

Ads by Google
Monday 04 Feb 2019 01.43 AM
YOU MAY BE INTERESTED
Ads by Google
Loading...
TRENDING NOW