Tuesday, March 19, 2019 Last Updated 13 Min 12 Sec ago English Edition
Todays E paper
Ads by Google
Saturday 05 Jan 2019 01.47 AM

മുത്തച്‌ഛന്റെ റേഡിയോ

uploads/news/2019/01/277839/bft2.jpg

(1960-80)മുത്തച്‌ഛന്‍ ദൂരയാത്ര കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിവന്നപ്പോള്‍ കൈയില്‍ വലിയൊരു പായ്‌ക്കറ്റുണ്ടായിരുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ്‌ കഞ്ഞികുടിച്ചശേഷം പായ്‌ക്കറ്റുമായി അദ്ദേഹം പൂമുഖത്തെത്തി. സന്ധ്യകഴിഞ്ഞ നേരം. മുത്തശിയും തറവാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളും ജോലിക്കാരും കുട്ടികളുമെല്ലാം ആകാംക്ഷയുടെ മുള്‍മുനയില്‍ നില്‍ക്കവേ, മുത്തച്‌ഛന്‍ ചിരിച്ചു:
-''ഞാനൊരു വിശേഷവസ്‌തു കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്‌. അതു പാട്ടുപാടും! വര്‍ത്തമാനം പറയും! ചിരിക്കും കരയും! അത്തരമൊരു യന്ത്രപ്പെട്ടി!''
ഉമ്മറത്തെ റാന്തലുകളുടെ വെളിച്ചത്തില്‍ അദ്ദേഹം പായ്‌ക്കറ്റ്‌ തുറന്നു.
പച്ചനിറത്തിലുള്ള വലിയൊരു പെട്ടിയായിരുന്നു അത്‌!
സംഗതിയെന്തെന്നറിയാതെ എല്ലാവരും നോക്കിനില്‍ക്കേ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍നിന്ന്‌ ആരോ അത്ഭുതം കൂറി:
-''റേഡിയോ! റേഡിയോ ആണത്‌!''
'' അല്ല, അതു പാട്ടുപെട്ടിയാണ്‌! ഗ്രാമഫോണ്‍!'' -ചിലര്‍.
''സംഗതി ഹാര്‍മോണിയപ്പെട്ടിയാണ്‌!'' -മറ്റു ചിലര്‍.
''എന്തായാലും കറന്റ്‌ വേണ്ട സാധനമാണ്‌.''-വേറെ ചിലര്‍. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ കേട്ടു മുത്തച്‌ഛന്‍ വീണ്ടും ചിരിച്ചു:
-''എന്നാല്‍, ഇത്‌ റേഡിയോയാണ്‌! ട്രാന്‍സിസ്‌റ്റര്‍ റേഡിയോ! കറന്റ്‌ വേണ്ട!
നാലു ബാറ്ററികള്‍ മതി!''
എന്നിട്ട്‌, റേഡിയോയുടെ അടിഭാഗം തുറന്ന്‌ ബാറ്ററിയിടുന്ന സ്‌ഥലം അദ്ദേഹം എല്ലാവര്‍ക്കും കാട്ടിക്കൊടുത്തു. റേഡിയോയുടെ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പൊതിയില്‍നിന്ന്‌ നാലു ബാറ്ററികളും പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചു, അവ റേഡിയോയുടെ ഉദരത്തില്‍ നിറയ്‌ക്കുകയും ചെയ്‌തു. പെട്ടിയുടെ ചെവിക്കുപിടിച്ചു തിരിച്ച്‌ ഏരിയല്‍ ഉയര്‍ത്തി. എന്നിട്ട്‌ മറ്റൊരു ബട്ടണമര്‍ത്തി. പെട്ടെന്ന്‌ പൊട്ടലും ചീറ്റലും!
റേഡിയോ ഓണായി!
മറ്റൊരു ബട്ടണ്‍ തിരിച്ച്‌ തെല്ലുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പെട്ടിയില്‍നിന്ന്‌ ഒരു നാദം ഒഴുകിവന്നുതുടങ്ങി! വീണയുടെ ശ്രുതിമധുരമായ ശബ്‌ദം! മലകളും കാടുകളും കടന്നുവന്ന്‌ ഉമ്മറത്തു നിറഞ്ഞുനിന്ന റേഡിയോ തരംഗങ്ങളെ ആ ട്രാന്‍സിസ്‌റ്റര്‍ പിടിച്ചെടുത്ത്‌ പുറത്തുവിടുകയാണ്‌! നൂറുകണക്കിനു മൈലുകള്‍ അകലെനിന്നുള്ള വീണക്കച്ചേരി, വിദൂരമായ ആ തറവാട്ടിലെ ഏകാന്തതയെ തകര്‍ത്തുകളഞ്ഞു. ഇരുള്‍ നിറഞ്ഞ മലയോരവും തറവാടും പുതിയ ലോകത്തിലെ ത്രസിക്കുന്ന ജീവബിന്ദുക്കളുടെ ഭാഗമായി മാറി.
മുത്തച്‌ഛന്‍ റേഡിയോ വാങ്ങിയെന്ന കാര്യം നാട്ടിലെങ്ങും പാട്ടായി. അയല്‍ക്കാര്‍ തറവാട്ടുമുറ്റത്തെത്തി അത്ഭുതപ്പെട്ടി വീക്ഷിച്ചു. പൂമുഖത്ത്‌ പ്രത്യേകം കൊണ്ടുവന്നിട്ട മേശപ്പുറത്ത്‌ ഏരിയല്‍ ഉയര്‍ത്തി, ഉണ്ടക്കണ്ണുകളുമായി ട്രാന്‍സിസ്‌റ്റര്‍ മരുവി.
മുത്തച്‌ഛനും കൂട്ടരും റേഡിയോയുമായി ലോഹ്യത്തിലായി.
മുത്തച്‌ഛനുതന്നെ എത്രപെട്ടെന്നാണ്‌ മാറ്റം വന്നത്‌! മൂപ്പരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ക്കു പുതുമ വന്നു. റേഡിയോ വാര്‍ത്തകളും മറ്റും കേട്ടുതുടങ്ങിയതോടെ സ്‌ഥലങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള അകലങ്ങളും കുറഞ്ഞതുപോലെ അദ്ദേഹത്തിനും മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും തോന്നിത്തുടങ്ങി. എറണാകുളവും ഡല്‍ഹിയുമൊന്നും വിദൂരസ്‌ഥലങ്ങളല്ലാതായി!
രാവിലെ ആറുമണിക്കുള്ള സുഭാഷിതവും വാര്‍ത്തയും കേട്ടുകൊണ്ടാണ്‌ മുത്തച്‌ഛന്റെ ദിവസം തുടങ്ങുന്നത്‌. തറവാട്ടിലെ എല്ലാവരും രാവിലെ 'സുഭാഷിതം' കേട്ട്‌ നല്ലവരായിത്തീരണമെന്ന്‌ മുത്തച്‌ഛനു നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
പിന്നെ, റേഡിയോ പൂട്ടി കട്ടിലിനടിയില്‍വച്ചിട്ട്‌ പതിവു യാത്രകള്‍ക്കും മറ്റും പോയി. രാത്രി തിരിച്ചെത്തി കഞ്ഞികുടി കഴിഞ്ഞ്‌ കിടന്നാല്‍ റേഡിയോ തുറന്ന്‌ കഥകളിപ്പദങ്ങള്‍ ശ്രവിക്കുകയായിരുന്നു പ്രധാന പരിപാടി. മൂപ്പര്‍ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാലും കട്ടിലിനടിയില്‍നിന്ന്‌ കഥകളിപ്പദങ്ങള്‍, മറ്റുള്ളവരുടെ ഉറക്കംകെടുത്തിക്കൊണ്ട്‌ ഉയര്‍ന്നുകേള്‍ക്കും.
വായനശാലയില്‍ റേഡിയോ ക്ലബുകള്‍ മുളച്ചുതുടങ്ങിയ കാലമായിരുന്നു അത്‌. അടുത്തെങ്ങും റേഡിയോ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ വായനശാലക്കാര്‍ മുത്തച്‌ഛന്റെ റേഡിയോ പലദിവസവും കൊണ്ടുപോകാറുണ്ടായിരുന്നു. ഇലക്ഷന്‍ വന്നെത്തുമ്പോള്‍ വായനശാലയില്‍ ഒരു 'കോളാമ്പി ഉച്ചഭാഷിണി'വച്ച്‌ അതിലൂടെ റേഡിയോയിലെ ഇലക്ഷന്‍ വാര്‍ത്തകള്‍ നാട്ടുകാരെ കേള്‍പ്പിച്ചു.
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ്‌ സിലോണില്‍നിന്ന്‌ മലയാളം സിനിമാപ്പാട്ടുകള്‍ കേള്‍ക്കാനാവുമെന്ന്‌ തറവാട്ടിലെ കുമാരികള്‍ അറിഞ്ഞത്‌. ഉച്ചകഴിഞ്ഞ്‌ നാലുമണിക്കാണു പ്രോഗ്രാം. മുത്തച്‌ഛന്‍ സ്‌ഥലത്തില്ലാത്ത നേരമായതിനാല്‍ സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ മുത്തച്‌ഛന്റെ കട്ടിലിനടിയില്‍നിന്ന്‌ ട്രാന്‍സിസ്‌റ്റര്‍ തട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന്‌ അവര്‍ ഉഗ്രന്‍ പാട്ടുകള്‍ വച്ചുകേട്ടുതുടങ്ങി! സരോജിനി ശിവലിംഗവും ജെ.എം. രാജുവും തയാറാക്കിയ സിനിമാപ്പാട്ടുപരിപാടികള്‍!
''നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാവര്‍ക്കും നമസ്‌കാരം പറയുന്നു സരോജിനി ശിവലിംഗം'- എന്നു മധുരശബ്‌ദത്തില്‍ പറഞ്ഞ്‌ അവര്‍ മലയാളം പരിപാടികള്‍ അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോള്‍ അടുക്കളപ്പണിക്കിടയിലും സര്‍വന്റ്‌ സൗദാമിനി നിരാശയോടെ പറയും: -'' ഇനി പുതിയ പാട്ടുകേള്‍ക്കണമെങ്കില്‍ നാളെ വൈകുന്നേരം വരെ കാത്തിരിക്കണമല്ലോ ഭഗവതീ...'' എന്നിട്ട്‌ ആരോടെന്നില്ലാതെ ചോദിക്കും: -'' എങ്ങിനെയാണ്‌ സിലോണ്‍ ദ്വീപില്‍നിന്ന്‌ ഇവിടംവരെ ശബ്‌ദമെത്തുന്നത്‌?''.
അക്കാലത്തെ ഭീതിജനകമായ ഏകാന്തതകളില്‍നിന്ന്‌ നാട്ടുമ്പുറങ്ങളെ രക്ഷിച്ചെടുത്തത്‌ റേഡിയോ എന്ന 'അശരീരിപ്പെട്ടി' ആയിരുന്നുവല്ലോ. നാലു കാശുള്ള വീടുകളില്‍പ്പോലും വൈദ്യുതിയോ വാഹനമോ- എന്തിന്‌- ശൗചാലയം പോലുമില്ലായിരുന്നുവല്ലോ. ഗ്രാമഫോണും ടേപ്പ്‌ റെക്കോര്‍ഡറും ടിവിയും മൊബൈല്‍ഫോണുമൊക്കെ കാലത്തിന്റെ ഗര്‍ഭഗൃഹങ്ങളില്‍ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു.
ആറേഴുനാഴിക അകലെയുള്ള നഗരത്തിലെ ചില ഹോട്ടലുകളിലും ചായക്കടകളിലും മാത്രമേ നാട്ടുകാര്‍ റേഡിയോ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. അവയാകട്ടെ, വലിയ വാല്‍വ്‌ റേഡിയോകളായിരുന്നു. കടയ്‌ക്കുള്ളിലെ പ്രധാന സ്‌ഥലത്ത്‌ പ്രത്യേക ഉടയാട ചാര്‍ത്തി, പൂക്കള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു വിഗ്രഹം പോലെ കാണപ്പെട്ടിരുന്ന വാല്‍വ്‌ റേഡിയോയ്‌ക്ക് ഒരു ഗാംഭീര്യമൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു. അത്‌ വിശ്രമമില്ലാതെ രാവും പകലും പ്രവര്‍ത്തിച്ചു. സിനിമാപ്പാട്ടുകളും നാടകങ്ങളും കൃഷിയറിയിപ്പുകളും വാര്‍ത്തകളും കേട്ട്‌ നാട്ടുകാര്‍ കട്ടന്‍കാപ്പി കുടിച്ചു, പരിപ്പുവടയും ബീഡിയും വിപ്ലവ ചിന്തകളും പങ്കുവച്ചു.
സിലോണ്‍ റേഡിയോയുടെ ഗാനപരിപാടികള്‍ക്കൊപ്പം നാട്ടിലെ നിലയങ്ങളും ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങള്‍ വര്‍ഷിച്ചു. 'രചന: വയലാര്‍, സംഗീതം: ദേവരാജന്‍ പാടിയത്‌: യേശുദാസ്‌, എസ്‌. ജാനകി' എന്ന അനൗണ്‍സ്‌മെന്റ്‌' എത്രയോ കാലം നാടെങ്ങും പകലും രാത്രിയും മുഴങ്ങി. വയലാറും ദേവരാജനും യേശുദാസും ജാനകിയുമൊക്കെ വ്യക്‌തികള്‍ക്കപ്പുറമുള്ള മലയാളി അടയാളങ്ങളായി മാറി.
ഇന്ദിരാഗാന്ധി എന്ന പെണ്‍സിംഹം അടിയന്തരാവസ്‌ഥ പ്രഖ്യാപിച്ചതും അവരെ തെരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ രാജ്‌നാരായണന്‍ തോല്‍പ്പിച്ചതും മറ്റും ഡല്‍ഹിയില്‍നിന്നുള്ള മലയാള വാര്‍ത്തയിലൂടെ നാട്ടുകാര്‍ അറിഞ്ഞു. വാര്‍ത്തകള്‍ വായിച്ചിരുന്ന രാമചന്ദ്രനും വിഷ്‌ണുവും പ്രതാപനും മാവേലിക്കര രാമചന്ദ്രനും റാണിയും പിന്നീട്‌ എഴുത്തുകാരനും സംവിധായകനുമായ പി. പത്മരാജനുമൊക്കെ നാട്ടില്‍ സുപരിചിതരായി. രാമചന്ദ്രനാകട്ടെ, മിമിക്രിക്കാര്‍ക്കും പ്രിയമുള്ള താരമായി.
നാടകം നമ്മള്‍ 'കേട്ടു' രസിച്ചത്‌ ആകാശവാണി നാടകോത്സവങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു. പി. ഗംഗാധരന്‍ നായര്‍, ടി.എന്‍. ഗോപിനാഥന്‍ നായര്‍, നാഗവള്ളി ആര്‍.എസ്‌. കുറുപ്പ്‌, ജഗതി എന്‍.കെ. ആചാരി, കെ.ജി. ദേവകിയമ്മ, ടി.പി. രാധാമണി തുടങ്ങിയവര്‍ റേഡിയോ സൂപ്പര്‍സ്‌റ്റാറുകളായി നിറഞ്ഞുനിന്നു. അമ്മൂമ്മയുടെ റോളില്‍ ദേവകിയമ്മയും കാമുകിയായും ഭാര്യയായും വീട്ടമ്മയായും രാധാമണിയും തിളങ്ങി.
'ബാലലോകം' പരിപാടിയില്‍ റേഡിയോ അമ്മാവനായി പി. ഗംഗാധരന്‍ നായര്‍ വന്നു. അടൂരിന്റെ 'മുഖാമുഖ'ത്തിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രമായാണ്‌ പലരും അദ്ദേഹത്തെ ഇന്ന്‌ ഓര്‍ക്കുന്നത്‌. ഞായറാഴ്‌ചകളിലെ മദ്ധ്യാഹ്നങ്ങളില്‍ കുട്ടികള്‍ കാത്തിരുന്നത്‌ റേഡിയോ അമ്മാവന്റെ ഘനഗംഭീരവും സ്‌നേഹ നിര്‍ഭരവുമായ വാക്കുകള്‍ക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു.
'ചേട്ടനും ചേച്ചിയും' അവതരിപ്പിച്ചിരുന്ന എഴുത്തുപെട്ടിയായിരുന്നു മറ്റൊരു പരിപാടി. ചേട്ടന്റെയും ചേച്ചിയുടേയും 'ഉരുളയ്‌ക്കുപ്പേരി'പോലുള്ള മറുപടികള്‍ കേട്ട ജനം തലതല്ലിച്ചിരിച്ചു, തലമറന്ന്‌ ചിന്തിച്ചു!
രഞ്‌ജിനി, നിങ്ങളാവശ്യപ്പെട്ട ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങള്‍, രശ്‌മി, വയലും വീടും, കണ്ടതും കേട്ടതും, യുവവാണി തുടങ്ങിയ എത്രയെത്ര പരിപാടികള്‍! 'ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട' സദസിനു മുമ്പാകെ സംഗീത പരിപാടികളും മറ്റും ആകാശവാണി നടത്താറുണ്ടായിരുന്നു. 'ക്ഷണിക്കപ്പെടാത്ത' നമ്മള്‍ അവയൊക്കെ പിന്നീട്‌ റേഡിയോയിലൂടെ കേട്ടുരസിച്ചു. സിനിമാക്കൊട്ടകകള്‍ അധികമില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത്‌ റേഡിയോ നമുക്ക്‌ തുണയായി. സിനിമകള്‍ 'ശബ്‌ദരേഖകളായി' കാതുകളിലേക്ക്‌ പകര്‍ന്നു കിട്ടി.
ഇങ്ങനെ കേള്‍ക്കുന്ന സിനിമകള്‍ പിന്നീട്‌ കാണുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന രസം വേറെ! ഇക്കാലത്ത്‌ ആ ഭാഗ്യം ആര്‍ക്കുണ്ട്‌? നിറഞ്ഞ സന്ധ്യകളില്‍ കേട്ടിരുന്ന 'കമ്പോളനിലവാരം' ഗൃഹാന്തരീക്ഷങ്ങളെ നിസംഗതയുടെ പുതപ്പണിയിച്ചു. വാണിജ്യ-സാമ്പത്തിക ചിന്തകളുടെ തുടക്കം ഈ കമ്പോളനിലവാര പരിപാടിയില്‍നിന്നായിരുന്നു എന്നു പറയാം. കമ്പോളസംസ്‌കാരത്തിന്റെ വരവും ഇത്തരം സന്ധ്യകളിലൂടെയായിരുന്നിരിക്കാം!
ചില പരിപാടികള്‍ക്കിടയിലെ ഇടവേളകളില്‍ 'നിലയവിദ്വാന്മാര്‍' പരിപാടി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഇന്നോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ തമാശയായിത്തോന്നും. ഊരും പേരുമില്ലാത്ത ഈ നിലയവിദ്വാന്മാരെ വി.കെ.എന്‍. ചില കഥകളിലൂടെ ഉഗ്രമായി പരിഹസിച്ചിട്ടുണ്ട്‌. 'അസുരവാണി' എന്ന നോവലില്‍ 'ആകാശവാണി'യിലെ സംഭവങ്ങളാണു പ്രമേയം.
'പ്രക്ഷേപണം', 'പ്രക്ഷേപണകല', 'റേഡിയോ സാഹിത്യം' തുടങ്ങിയ പുതിയ പ്രയോഗങ്ങളും റേഡിയോയുടെ വരവിനൊപ്പം രൂപംകൊണ്ടു.
റേഡിയോ നിലയങ്ങളില്‍ പല എഴുത്തുകാര്‍ക്കും ജോലികിട്ടി. കോഴിക്കോട്‌ റേഡിയോ നിലയമാകട്ടെ, ഉറൂബ്‌, തിക്കൊടിയന്‍, അക്കിത്തം, കെ.എ. കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ പാദസ്‌പര്‍ശനങ്ങളാല്‍ ധന്യമായി.
'റേഡിയോ എന്‍ജിനീയറിങ്‌' എന്നൊരു പഠനശാഖയും ഉണ്ടായി. നാട്ടിലെങ്ങും 'റേഡിയോ എന്‍ജിനീയറിങ്‌ ഇന്‍സ്‌റ്റിറ്റ്യൂട്ടു'കളും 'നമുക്കും റേഡിയോ എന്‍ജിനീയറാകാം'- എന്ന പേരില്‍ പത്രമാസികകളില്‍ പരസ്യങ്ങളും വന്നു. മിക്ക സ്‌ഥാപനങ്ങളും നഗരങ്ങളിലെ ഒറ്റമുറികളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിരുന്ന ചെറിയ പീടികകളായിരുന്നു. നമ്മുടെ എന്‍ജിനീയറിങ്‌ പഠന വിപ്ലവത്തിന്റെയും സാങ്കേതികവിപ്ലത്തിന്റെയും തുടക്കം ഇത്തരം 'ഇന്‍സ്‌റ്റിറ്റ്യൂട്ടു'കളില്‍ നിന്നായിരുന്നില്ലേ?
'ആകാശവാണി നാണിയമ്മ', 'എ.ഐ.ആര്‍. തങ്കമ്മ' എന്നൊക്കെ അറിയപ്പെട്ട 'കമ്യൂണിക്കേഷന്‍ വിദഗ്‌ധകളായ' പരദൂഷണക്കാരികളും നാട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു.
ഭൈമീകാമുകന്മാരായ നാട്ടുപൂവാലന്മാര്‍ ട്രാന്‍സിസ്‌റ്ററില്‍നിന്ന്‌ ഉതിരുന്ന ഗാനങ്ങളുമായി നാട്ടിടവഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച്‌ കാമിനിമാരുടെ ഹൃദയം കവര്‍ന്നു. പനയിലും തെങ്ങിലും കള്ളുചെത്താന്‍ കയറിയ യുവ വീരഭദ്രന്‍മാരുടെ അരയിലിരുന്ന്‌ ചെറിയ ട്രാന്‍സിസ്‌റ്റര്‍ പാടി. ആകാശത്തുനിന്നു കേട്ട ഗന്ധര്‍വഗാനങ്ങളില്‍ ചില പെണ്‍കിടാങ്ങളെങ്കിലും ഭ്രമിച്ചു. അവര്‍ 'ഉയരങ്ങളിലെ' നാട്ടുഗന്ധര്‍വന്മാരില്‍ അനുരക്‌തരാവുകയും ചെയ്‌തു!!!
റേഡിയോയുടെ എണ്ണം കൂടിയപ്പോള്‍ കേന്ദ്രസര്‍ക്കാര്‍ റേഡിയോകള്‍ക്ക്‌ ലൈസന്‍സ്‌ ഏര്‍പ്പെടുത്തി. പോസ്‌റ്റോഫീസുകള്‍ക്കായിരുന്നു അതിനുള്ള ചുമതല. കാലക്രമേണ, ലൈസന്‍സ്‌ വേണ്ടെന്നായി. റേഡിയോ ഒരു അത്ഭുതവസ്‌തു അല്ലാതായി.
ദൂരദര്‍ശന്റെ 'സിഗ്‌നേച്ചര്‍ സോങ്‌' അകലെ കേട്ടുതുടങ്ങിയിരുന്നു.

2019

സിറ്റിങ്‌ റൂമിലിരുന്ന്‌ എല്‍.ഇ.ഡി. ടിവിയിലെ മോഹനദൃശ്യങ്ങള്‍ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അയാളോട്‌ ഭാര്യ പറഞ്ഞു:
''ആക്രിക്കാരന്‍ വന്നിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ മുറിയില്‍ ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ കുന്നുകൂട്ടിയിട്ട സംഗതികള്‍ കൊടുക്കുകയാണ്‌! വെറുതെ സ്‌ഥലം കളയേണ്ട!''
അയാള്‍ മുറിയിലേക്കു നോക്കി.
അവള്‍ പഴയ സാധനങ്ങള്‍ വാരിയെടുത്തുകൊണ്ടുപോവുകയാണ്‌! അവയുടെ കൂട്ടത്തില്‍ പഴകിപ്പൊളിയാറായ ഒരു ട്രാന്‍സിസ്‌റ്റര്‍ റേഡിയോയുമുണ്ടായിരുന്നു.
മുത്തച്‌ഛന്റെ റേഡിയോ!
കഥകളിപ്പദങ്ങള്‍ പാടി മുത്തച്‌ഛനെ ഉറക്കിയിരുന്ന കൂട്ടുകാരന്‍!

krpramomdenon@gmail.com

Ads by Google
Saturday 05 Jan 2019 01.47 AM
YOU MAY BE INTERESTED
Ads by Google
Loading...
TRENDING NOW