Tuesday, May 21, 2019 Last Updated 16 Min 11 Sec ago English Edition
Todays E paper
Ads by Google
Wednesday 14 Nov 2018 04.04 PM

സംസാരിക്കാനുള്ള കുഞ്ഞിന്റെ ശ്രമത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം

uploads/news/2018/11/264900/Parenting141118a.jpg

കുഞ്ഞിനോടു സംസാരിക്കുന്നത് അരമണിക്കൂര്‍ 'കളഞ്ഞേക്കാം' എന്ന മനോഭാവത്തോടെ, റേഷന്‍ സംസാരം സമ്മാനിക്കുന്ന രീതിയിലാവരുത്. ആവേശത്തോടെ, ആഹ്‌ളാദത്തോടെയുള്ള ഒരു സംസാരമാണ് നടത്തേണ്ടത്. കുഞ്ഞിനോടുള്ള വാത്സല്യം വാക്കുകളിലൂടെ, വാചകങ്ങളിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുകണം.

ആ സംസാരത്തില്‍ നാം ലയിക്കണം. കുഞ്ഞുമായി ഇടപെടുമ്പോഴെല്ലാം ഈ വര്‍ത്തമാനം പറച്ചിലും നടക്കണം. കുഞ്ഞിനോട് ഒരേ കാര്യം തന്നെ അനേകമനേകം തവണ ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ചു പറയണം.

'ഇങ്കു, ഇങ്കു, ഇങ്കു... ഞങ്ങടെ വാവക്കുട്ടി ഇങ്കു കഴിക്കാന്‍ പോവുകയാണല്ലോ. ഇങ്കു ഇങ്കു ഇങ്കു തിന്നു വലുതാകാന്‍ പോവുകയാണല്ലോ...'' ഇങ്ങനെ അനേകതവണ അനേകദിവസങ്ങള്‍ ആവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ 'ഇങ്കു' എന്ന പദം കുഞ്ഞിന് പരിചിതമാകുന്നു. പാല്‍, വെള്ളം, കാക്ക, പൂച്ച, അമ്പിളിമാമന്‍... ഇങ്ങനെ ചുറ്റുപാടുമുള്ള, കുഞ്ഞിന്റെ പരിചയസീമയിലുള്ള വസ്തുക്കളെപ്പറ്റി പറഞ്ഞുപറഞ്ഞാണ് ആ പേരുകള്‍ കുഞ്ഞിനു പരിചിതമാകുന്നത്.

കേട്ടുകേട്ടു പഠിക്കല്‍


കുഞ്ഞ് സംസാരിക്കാന്‍ പഠിക്കുന്നതിനും എത്രയോ മുമ്പുതന്നെ കുഞ്ഞിന് നമ്മുടെ സംസാരം മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നു. ഇത് നിരന്തരമായ കേള്‍വിയിലൂടെയാണ് സാധ്യമാകുന്നത്. കേട്ടുകേട്ടു പഠിക്കല്‍. സംസാരം മാത്രമല്ല കുഞ്ഞിനെ കേള്‍പ്പിക്കേണ്ടത്. പാട്ടും കേള്‍പ്പിക്കണം. പാടി കേള്‍പ്പിക്കണം. കൊച്ചുകുഞ്ഞിന് രസിക്കുന്ന, താളവും ലാളിത്യവുമുള്ള നാടന്‍പാട്ടുകള്‍ പാടികേള്‍പ്പിക്കാം. നോണ്‍സെന്‍സ് പാട്ടുകള്‍വരെ പാടാം.

കുട്ടി ആ പാട്ടുകള്‍ കേട്ടു രസിക്കും. നല്ല ലയമുള്ള ശാസ്ത്രീയസംഗീതംവരെ കുഞ്ഞിനെ കേള്‍പ്പിക്കണം. ആവര്‍ത്തിച്ചു കേള്‍പ്പിക്കണം. കേട്ടുകേട്ട് കുഞ്ഞിന് അത്തരം നല്ല പാട്ടുകള്‍ പരിചിതമാകും. കുഞ്ഞ് അതില്‍ ലയിക്കും. ചില കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് ഉറങ്ങാന്‍ ചില പാട്ടുകള്‍ കേള്‍ക്കണമെന്ന ശീലം തന്നെ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. കൊച്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കുവരെ കേള്‍വിജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുമെന്നര്‍ത്ഥം.

മലക്കിടപ്പു കിടക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളോട് അവര്‍ കിടക്കുമ്പോള്‍ അടുത്തിരുന്നു വര്‍ത്തമാനം പറയാം. അവരെ കാലില്‍ക്കിടത്തിയും തോളില്‍ കിടത്തിയും താലോലിക്കുമ്പോഴും വര്‍ത്തമാനം പറയാം. തല നേരേ നില്ക്കാറായ ഘട്ടത്തില്‍ കുഞ്ഞിനെയും എടുത്ത് പുറത്തുകൂടിയും മുറിയിലൂടെയും നടക്കാം. ഓരോരോ സാധനവും കാണിച്ചുകൊടുത്ത് വര്‍ത്തമാനം പറയാം. ആദ്യമാദ്യം കുഞ്ഞിന് ഒന്നില്‍തന്നെ നോക്കി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനുള്ള കഴിവുണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.

uploads/news/2018/11/264900/Parenting141118b.jpg

പക്ഷേ സാവധാനം കുഞ്ഞിന് അതിനുള്ള കഴിവ് കൈവരും. അപ്പോള്‍ ഓരോന്നും കാണിച്ച് പേരുകള്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചു പറയണം. സാവധാനം കുട്ടിക്കു പേരു പിടികിട്ടും. കാക്ക എന്നു നാം പറയുമ്പോള്‍ കാക്കയുടെ നേരെ കുഞ്ഞ് നോക്കും; പൂവ് എന്നു പറയുമ്പോള്‍ പൂവിനുനേരെയും. കുഞ്ഞിനെ മടിയിലിരുത്തി തപ്പുകൊട്ടിപാട്ടു പാടാനും കൈകൊട്ടിപ്പാട്ടു പാടാനും 'ഉറുമ്പേ ഉറുമ്പേ' കളിപ്പാട്ടു പാടാനുമൊക്കെ ഈ പ്രായത്തില്‍ തുടങ്ങാം.

മുതിര്‍ന്നവര്‍ കരുതുന്നതിലും എത്രയോ പെട്ടെന്ന്, എത്രയോ കൂടുതല്‍ നന്നായി കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മനസിലാക്കും. ആസ്വദിക്കും. പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യും. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഭാഷാപഠനം അവര്‍ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങും മുമ്പേ ആരംഭിക്കും. മുതിര്‍ന്നവരുടെ സംസാരത്തില്‍ നിന്ന് അവരുടെ ഭാഷാപഠനം തുടങ്ങുമെന്ന് ഇത്രയും പറഞ്ഞതില്‍നിന്നും വ്യക്തമായല്ലോ.

കൊഞ്ചി പറയരുതേ...


തീരെ ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളോടു നാം സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ കൊഞ്ചിപ്പറയും. കുഞ്ഞിനോടുള്ള വാത്സല്യംമൂലമാണ് കൊഞ്ചിപ്പോകുന്നത്. അല്പമൊക്കെ കൊഞ്ചല്‍ നന്ന്. കുഞ്ഞിനോട് ഏറ്റവും അടുത്ത്, ഹൃദയത്തില്‍ തൊട്ടു സംസാരിക്കാന്‍ ആ കൊഞ്ചല്‍ സഹായിക്കും. പക്ഷേ, കൊഞ്ചല്‍ കൂടരുത്. കുഞ്ഞ് വലുതായി വരുന്നതനുസരിച്ച് കൊഞ്ചല്‍ കുറച്ച് നല്ല ഭാഷതന്നെ ഉപയോഗിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.

കുഞ്ഞ് വര്‍ത്തമാനം തുടങ്ങുമ്പോള്‍ കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞ്, കുറുക്കിയും മുറിച്ചും കുഞ്ഞിന്റെ സ്വന്തം ഭാഷയിലേ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങൂ. അപ്പോള്‍ രക്ഷിതാക്കള്‍ കൊഞ്ചല്‍ നിര്‍ത്തി നല്ല ഭാഷയില്‍തന്നെ നിരന്തരം സംസാരിക്കണം. എന്നാല്‍ മാത്രമേ കുഞ്ഞിന്റെ ഭാഷാശേഷി പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് ഉയരൂ; നിലവാരം ഉള്ളതാകൂ.

ഇങ്ങനെ 'ഭാഷാപഠനം' പുരോഗമിക്കുന്നതിനിടയില്‍ കുഞ്ഞ് വളരും. സംസാരിക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങും. അച്ച, അമ്മ, ടാറ്റാ എന്നൊക്കെ പറയാന്‍ തുടങ്ങും. ചില കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ ഒരു വയസാകുമ്പോള്‍ സംസാരിക്കും. ചിലര്‍ കുറെക്കൂടി താമസിക്കും. സംസാരിക്കാനുള്ള കുഞ്ഞിന്റെ ശ്രമത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.

രക്ഷിതാക്കള്‍ കുഞ്ഞു പറഞ്ഞത് ഏറ്റുപറയുകയും സന്തോഷിച്ച് ഉമ്മകൊടുത്തും തലോടിയും തടവിയും മറ്റും കുഞ്ഞിനെ അംഗീകരിക്കുകയും വേണം. മുതിര്‍ന്നവര്‍ തന്റെ സംസാരം ആസ്വദിക്കുന്നുണ്ട് എന്നറിയുന്നതോടെ സംസാരിക്കാനുള്ള കുഞ്ഞിന്റെ ആവേശം കൂടും. കമിഴ്ന്നുവീഴാനും നീന്താനും തല പൊക്കിപ്പിടിക്കാനുമൊക്കെ കാണിച്ച അത്ര ആവേശത്തോടെ കുഞ്ഞ് സംസാരിക്കാനും ശ്രമിക്കും.

കമിഴ്ന്നുവീഴലും തലപൊക്കിപ്പിടിക്കലും നെഞ്ച് ഉരച്ചു നീന്തലുമെല്ലാം കുഞ്ഞിന് രസകരമായ, അതേസമയം വെല്ലുവിളികള്‍ നിറഞ്ഞതുമായ പാഠങ്ങളാണല്ലോ. ആ പരീക്ഷകളെല്ലാം വിജയകരമായി പാസായ കുഞ്ഞ് അതിനിടയില്‍ അനേകം ഭാഷാപരീക്ഷകളും പാസായി ഭാഷാശേഷി വളര്‍ത്തിക്കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. രക്ഷിതാക്കള്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെന്നേയുള്ളൂ. സംസാരം തുടങ്ങി എന്നതിനര്‍ത്ഥം ഭാഷാപരമായ ഉയര്‍ന്ന (ഉപരി)പഠനത്തിന് കുഞ്ഞ് തയാറായിരിക്കുന്നുവെന്നുതന്നെയാണ്.

കഥകള്‍ പറഞ്ഞാലോ?


ഈ ഘട്ടത്തില്‍ കൂടുതല്‍ നിലവാരമുള്ള സംസാരം കുഞ്ഞുമായി നടത്തണം. കഥ പറയലും തുടങ്ങണം. ആദ്യം വളരെ വളരെ ചെറിയ കഥകള്‍ മതി. 'മിനി' കഥകളല്ല 'മൈക്രോ' കഥകള്‍ മാത്രം. നാലോ അഞ്ചോ വാചകങ്ങളില്‍ ഒതുങ്ങുന്ന കഥകള്‍. കഥകള്‍ക്കു നാടകീയത ഉണ്ടെങ്കില്‍ നന്ന്. കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്കു പരിചയമുള്ളവരാകണം കഥാപാത്രങ്ങള്‍.

കാക്കയും പൂച്ചയും അമ്മൂമ്മയും മറ്റും. ആനയും ഉറുമ്പും പൂമ്പാറ്റയും മാവും ഒക്കെ കഥാപാത്രങ്ങളാകാം. പതുക്കെപ്പതുക്കെ കഥകളുടെ ക്യാന്‍വാസ് വലുതാക്കാം. ഒന്നും രണ്ടും മൂന്നും വയസുകാര്‍ക്കു പറ്റിയ വളരെ ചെറിയ കുട്ടിക്കഥകള്‍ വേണ്ടത്ര കിട്ടാന്‍ വിഷമമാണ്. കുറെ ശേഖരിച്ചുപറയാം. കുറെ കഥകള്‍ പ്രായത്തിനനുസരിച്ച് മാറ്റി പറയാം. കുറെ സന്ദര്‍ഭത്തിനനുസരിച്ച് ഉണ്ടാക്കിയും പറയാം. മൂന്നുവയസുകാരോട് ലളിതമായ ഏതു കഥയും പറയാം. ജന്തുകഥകള്‍, പുരാണകഥകള്‍, തമാശക്കഥകള്‍, മൂല്യബോധം പകരുന്ന കഥകള്‍ തുടങ്ങിയവ.

കുട്ടികളോട് കഥകള്‍ പറയാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് രക്ഷിതാക്കള്‍ കുഴയുക! തങ്ങള്‍ക്കു വളരെ കുറച്ചു കഥകള്‍ മാത്രമേ അറിയൂ എന്ന് ആദ്യംതന്നെ അവരറിയും. പിന്നെ കഥകള്‍ കണ്ടെത്തുക എന്നതാകും രക്ഷിതാക്കളുടെ ജോലി. കഥകള്‍ ഉണ്ടാക്കി പറയാനും ചില രക്ഷിതാക്കള്‍ ശ്രമിക്കും. അതോടെ രക്ഷിതാക്കളുടെ നിലവാരവും ഉയരും എന്നുള്ളതാണ് ഏറെ രസകരമായ വസ്തുത.

സ്വന്തം കുഞ്ഞിനുവേണ്ടിയെങ്കിലും രക്ഷിതാക്കള്‍ കുറച്ചു വായിക്കുകയും പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് നല്ലതല്ലേ? മൂന്നു വയസിനു താഴെ മാത്രം പ്രായമുള്ള കുട്ടികളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന കാര്യമാണ് ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നത്. അവരുടെ ഭാഷാശേഷി വര്‍ധിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം.

എന്തൊക്കെ സംസാരിക്കണം?


ആദ്യം കുഞ്ഞിന്റെ ചുറ്റുപാടുമുള്ള കാര്യങ്ങളെപ്പറ്റിത്തന്നെയാണ് കുഞ്ഞിനോടു സംസാരിക്കേണ്ടത്. കാക്കയും പൂച്ചയും കാറും ലോറിയും അമ്പിളിമാമനും വിമാനവും പൂക്കളും പൂമ്പാറ്റയും അമ്മയും അച്ഛനും അമ്മൂമ്മയും അപ്പൂപ്പനും ചേട്ടനും ചേച്ചിയും ആന്റിയും അങ്കിളും കല്ലും കളിപ്പാട്ടങ്ങളും ഉറമ്പും അണ്ണാനും അപ്പവും പഴവും പാലും.. ഇങ്ങനെ പറയാന്‍ തുടങ്ങിയാല്‍ അവസാനമില്ലാത്ത എത്രയെത്ര വിഷയങ്ങള്‍, വസ്തുക്കള്‍, കഥാപാത്രങ്ങള്‍.

ഒരു ശിശുവിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള, ശിശു നേരിട്ട് ഇടപഴകുന്ന വിഷയങ്ങള്‍ തന്നെ എത്രയെത്രയാണ്. അവയെ പരിചയപ്പെടുത്താം. അവയെപ്പറ്റി പറയാം. അക്കൂട്ടത്തില്‍ ശിശുവിന്റെ ശരീരംവരെ പഠനവിഷമയാക്കാം. സ്വന്തം കൈയും കാലും മൂക്കും നാക്കും മുഖവും തലമുടിയും പല്ലും കണ്ണും ഒക്കെ തൊട്ടുകാണിച്ച് കളിക്കാന്‍ കൊച്ചുകുഞ്ഞുങ്ങള്‍ക്ക് എന്ത് ഉത്സാഹമാണ്. മോടെ കണ്ണ് ഏതാണ് എന്നു നാം ചോദിക്കുമ്പോള്‍ സന്തോഷത്തോടെ അവള്‍ കണ്ണില്‍ വിരല്‍തൊട്ടു കാണിക്കും.

uploads/news/2018/11/264900/Parenting141118c.jpg

'മിടുക്കി' എന്നു നമ്മള്‍ അഭിനന്ദിക്കുമ്പോള്‍ ഒരു ഐ.എ.എസ്. പരീക്ഷ ജയിച്ച ഗമയായിരിക്കും നമ്മുടെ പുന്നാരക്കുട്ടിക്ക്. തീര്‍ച്ചയായും കുട്ടി ഒരു പരീക്ഷ ജയിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അങ്ങനെ ഓരോ കണ്ടെത്തലും കുട്ടി നടത്തുമ്പോള്‍, ഓരോ ചോദ്യത്തിനും ശരി ഉത്തരം പറയുമ്പോള്‍, നാം കുട്ടിയെ അനുമോദിക്കണം. അംഗീകരിക്കണം. അപ്പോള്‍ കുട്ടിക്കു കൂടുതല്‍ പഠിക്കാന്‍ തോന്നും.

പഠനം അംഗീകാരത്തിനുള്ള ഉപാധിയായി കുട്ടി കാണും. പഠനം വിലയുള്ള ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് എന്നു കുട്ടി മനസിലാക്കും. ഉത്സാഹത്തോടെ പഠിക്കാനുള്ള മനോഭാവം കുട്ടിയില്‍ വളരും.കുട്ടി നന്നായി ചിരിച്ചാലും നന്നായി ഓടിയാലും നന്നായി ഗുസ്തിപിടിച്ചാലും നാം കുട്ടിയെ അനുമോദിക്കണം. അതുപോലെ നന്നായി കാര്യം മനസിലാക്കുമ്പോഴും നന്നായി ഭാഷ പ്രയോഗിക്കുമ്പോഴും നാം കുട്ടിയെ അനുമോദിച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കണം.

ഇങ്ങനെ മുന്നുവയസുവരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തില്‍ രക്ഷിതാക്കള്‍ ബോധപൂര്‍വം കുട്ടിയുമായി ഇടപഴകി കുട്ടിയുടെ ഭാഷാശേഷി വര്‍ധിച്ചാല്‍ അത്ഭുതകരമായിരിക്കും അതിന്റെ ഫലം. ഏകദേശം മുന്നുവയസില്‍ പ്ലേ സ്‌കൂളില്‍ (കിന്റര്‍ ഗാര്‍ട്ടണില്‍) ചേര്‍ക്കുമ്പോള്‍തന്നെ കുട്ടി ഭാഷയില്‍ നല്ല കഴിവുള്ള കുട്ടിയായിരിക്കും. ക്ലാസില്‍ കുട്ടി തിളങ്ങാന്‍ ഇതു കാരണവുമാകും.കുട്ടികളെ എങ്ങനെ ഭാഷ പഠിപ്പിക്കണം? ഏതു പ്രായം മുതല്‍ പഠിപ്പിക്കണം? അക്ഷരം പഠിപ്പിച്ചാണോ ഭാഷ പഠിപ്പിച്ചു തുടങ്ങേണ്ടത്? ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രസാങ്കേതികയുഗത്തില്‍ ഭാഷാപഠനത്തിന് അത്ര പ്രസക്തിയുണ്ടോ? ഇങ്ങനെ പല സംശങ്ങളും രക്ഷിതാക്കള്‍ ചോദിക്കാറുണ്ട്. ഭാഷാ പഠനവിദ്യകളെപ്പറ്റി ചില കാര്യങ്ങള്‍ വിശദീകരിക്കം.

ആദ്യംതന്നെ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ. അതിപ്രധാനമാണ് കുട്ടികളുടെ ഭാഷാശേഷി വളര്‍ത്തുകയെന്നത്. ഇന്നത്തെ ശാസ്ത്രസാങ്കേതികയുഗത്തില്‍ ഭാഷാപഠനത്തിന് പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇന്നത്തെ ലോകത്തിന് ജീവിതവിജയത്തിന് അത്യാവശ്യം വേണ്ട ഒന്നാണ് ഫലപ്രദമായ കമ്യൂണിക്കേഷനുള്ള കഴിവ്. എന്‍ജിനീയര്‍ക്കും ഡോക്ടര്‍ക്കും ടീച്ചര്‍ക്കും വക്കീലിനും പുരോഹിതനും രാഷ്ട്രീയപ്രവര്‍ത്തകനും വീട്ടമ്മയ്ക്കും എല്ലാം ഇതു വേണം. ഈ കഴിവിന്റെ അടിത്തറയാണ് ഭാഷാശേഷി. ഭാഷ അനായാസം ഉപയോഗിക്കാനുള്ള കഴിവ്. ഇത് ചെറുപ്പം മുതല്‍തന്നെ വളര്‍ത്തിയെടുക്കുകയും വേണം. അച്ഛനമ്മമാര്‍ അല്പം ശ്രദ്ധിച്ചാല്‍ അനായാസം ഇതു സാധ്യമാക്കാം.

അവരെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ട്....


വെള്ളത്തിലിറങ്ങി നീന്തല്‍ പഠിക്കുംപോലെ ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചാണ് പഠിക്കേണ്ടത്. അത് കുട്ടി ജനിക്കുമ്പോള്‍ മുതല്‍ സ്വാഭാവികമായി ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. വളരെ ചെറിയ കുട്ടിയെ നാം എടുത്ത് താലോലിക്കുമ്പോഴും കുളിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഭക്ഷണം കൊടുക്കുമ്പോഴും ഉറക്കുമ്പോഴുമെല്ലാം കുട്ടിയുമായി സംസാരിക്കാറുണ്ട്. ചെറിയ കുട്ടിയല്ലേ, ഒന്നും മനസിലാക്കാന്‍ പ്രായമായിട്ടില്ലല്ലോ. അതിനാല്‍ അതിന്റെ മുന്നില്‍ സംസാരമേ വേണ്ട എന്നു കരുതരുത്. കുട്ടിക്കു ചുറ്റും നിരന്തരം സംസാരം നടത്തണം. കുട്ടിയോടും മറ്റുള്ളവരോടുമായുള്ള സംസാരം. ആ ഭാഷാപ്രളയത്തില്‍ വേണം കൊച്ചുകുഞ്ഞു വളരാന്‍.

പണ്ട് കൂട്ടുകുടുംബം നിലനിന്നകാലത്ത് കേരളത്തിലെ കുട്ടികള്‍ കൂടുതല്‍ എളുപ്പത്തില്‍ നന്നായി സംസാരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പലരും പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെ അമ്മൂമ്മമാര്‍ കൊച്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളെ ഓമനിക്കുകയും അവരോട് നിരന്തരം കൊഞ്ചി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ധാരാളം കുട്ടികള്‍ ശിശുവിനു ചുറ്റും എപ്പോഴുമുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാല്‍ ശിശുവിന് അനേകം പേരുടെ സംസാരം കേട്ടുവളരാനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ദൗര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ ഇന്ന് അമ്മൂമ്മമാര്‍ ടി.വി. ക്കു മുന്നിലാണ്; അവര്‍ക്ക് സംസാരിക്കാനും കുഞ്ഞിനോട് കൊഞ്ചാനുമൊന്നുമറിയാതായിരിക്കുന്നു. രക്ഷിതാക്കള്‍ക്കോ ജോലിത്തിരക്കുമൂലം കുഞ്ഞിനോട് മിണ്ടാന്‍ സമയവുമില്ല.

കുട്ടികളേ വേണ്ട എന്നുവരെ മുന്‍കൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച് കുടുംബജീവിതം നയിക്കുന്ന ദമ്പതിമാര്‍വരെ കൂടിവരുന്ന കാലമാണിത്. ഒരു കുട്ടി ആയേക്കാം എന്നു തീരുമാനിക്കുന്ന ദമ്പതിമാര്‍ക്കാണല്ലോ കുട്ടികള്‍ കാണുക. വീട്ടില്‍ രണ്ടു കുട്ടികള്‍ കാണാനുള്ള സാധ്യതപോലും വിരളമായിരിക്കുന്നു. ഈ പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ഒരു കുഞ്ഞ് വീട്ടില്‍ മറ്റു കുട്ടികള്‍ക്കിടയില്‍ വളരാനുള്ള സാഹചര്യവുമില്ല. അപ്പോള്‍ സമയമില്ലെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കി രക്ഷിതാക്കള്‍തന്നെ കുഞ്ഞിനോട് നിരന്തരം സംസാരിക്കുകമാത്രമേ വഴിയുള്ളൂ.

Ads by Google
Wednesday 14 Nov 2018 04.04 PM
YOU MAY BE INTERESTED
Ads by Google
Loading...
TRENDING NOW