Wednesday, November 14, 2018 Last Updated 9 Min 2 Sec ago English Edition
Todays E paper
Ads by Google
Friday 22 Jun 2018 12.49 AM

അപക്വപ്രണയം അഥവാ ഇരുത്തം വരാത്തവരുടെ ഞരമ്പുരോഗം

uploads/news/2018/06/227481/3.jpg

നാളുകള്‍ക്കു മുമ്പ്‌ എന്റെ മുന്നില്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുമായി മാതാപിതാക്കളെത്തി. കടുത്ത പ്രണയത്തിലകപ്പെട്ട അവളെ കൗണ്‍സലിങ്ങിനു വിധേയയാക്കി മനസറിയുകയായിരുന്നു അവരുടെ ഉദ്ദേശ്യം. ഈ പ്രായത്തിലെ പ്രണയം അപക്വമാണെന്നു പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിയെങ്കിലും അവള്‍ ഉറച്ചുനിന്നു.
മകള്‍ ജോലിയില്ലാത്ത യുവാവിനൊപ്പം പോകുന്നതിനെ വീട്ടുകാര്‍ എതിര്‍ത്തു. ഒടുവില്‍, ഒളിച്ചോട്ടത്തിലും ഹേബിയസ്‌ കോര്‍പസ്‌ ഹര്‍ജിയിലും കലാശിച്ചു. എന്നാല്‍ ആ ബന്ധം അധികം നീണ്ടില്ല. പ്രണയവര്‍ണങ്ങള്‍ യഥാര്‍ഥ ജീവിതത്തില്‍ നിറം പകര്‍ന്നില്ല. വിവാഹമോചനം നേടി മാനസികബുദ്ധിമുട്ടിലായ മകളുമായി രക്ഷിതാക്കള്‍ വീണ്ടും എന്നെ സമീപിച്ചു. ഞാന്‍ അന്നു പറഞ്ഞതു ശരിയാണെന്നു പെണ്‍കുട്ടി സമ്മതിച്ചെങ്കിലും അതു വൈകിവന്ന വിവേകമായിരുന്നു.
ഇത്‌ ഒരാളുടെ മാത്രം കാര്യമല്ല. കാമുകന്‍ ഒരുനേരം വിളിച്ചില്ലെന്നു പറഞ്ഞ്‌ മുഖം മാന്തിക്കീറിയ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ എത്രപേര്‍. ഇപ്പോഴത്തെ പ്രണയങ്ങള്‍ പലതും അപക്വമാണ്‌. അവ വിവാഹത്തില്‍ കലാശിക്കുന്നതോടെ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കുകയായി.
പക്വതയില്ലാത്ത പ്രണയത്തെ ഇരുത്തമില്ലാത്തവരുടെ ഞരമ്പുരോഗമെന്നേ പറയാന്‍ കഴിയൂ. വിവാഹം കഴിക്കാനുള്ള പ്രായം ആണിന്‌ ഇരുപത്തൊന്നും പെണ്ണിനു പതിനെട്ടുമാണ്‌. എന്നാല്‍ ഇതു പക്വതയുടെ മാനദണ്ഡമല്ല. ശരിതെറ്റുകള്‍ തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവാണു പ്രധാനം. അതില്ലാത്ത പ്രായത്തില്‍, ചെന്നുചാടുന്ന പ്രണയമാണു സ്വര്‍ഗമെന്ന മിഥ്യാധാരണയിലാണു പലരും ഒളിച്ചോടുന്നത്‌. ആ മിഥ്യാധാരണ പിന്നീടു ജീവിതത്തില്‍ കയ്‌ച്ചുതുടങ്ങും; പ്രശ്‌നങ്ങളാരംഭിക്കും.
ഇക്കാര്യത്തില്‍ കുട്ടികളെ മാത്രം പഴിച്ചിട്ടു കാര്യമില്ല. കുടുംബം, കൂട്ടുകാര്‍ അല്ലെങ്കില്‍ ഏതെങ്കിലും സംഘടനകള്‍ പിന്തുണയ്‌ക്കുമെന്ന ധൈര്യമാണു പലപ്പോഴും പ്രണയത്തിനു കരുത്തേകുന്നത്‌. അവര്‍ എക്കാലവും സഹായിക്കുമെന്ന വിശ്വാസം തകരുമ്പോള്‍ ബന്ധങ്ങളില്‍ വിള്ളല്‍വീഴും. സ്വാശ്രയബോധമില്ലാതെ, ആശ്രയബോധത്തിലേക്കു വഴിമാറുമ്പോഴാണു പ്രണയവും എടുത്തുചാട്ടവിവാഹങ്ങളും തകരുന്നത്‌.
പ്രണയവും വിവാഹവും രണ്ടാണ്‌. പ്രണയിച്ചോളൂ, എന്നാല്‍ വിവാഹം സ്വാശ്രയബോധമുണ്ടായതിനു ശേഷമെന്നു കുട്ടികള്‍ക്കു പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം. തലയിലും താഴത്തും വയ്‌ക്കാതെ വളര്‍ത്തിയ കുട്ടികള്‍ ഒരുനാള്‍ കണ്ടുമുട്ടുന്ന ഒരാള്‍ക്കൊപ്പം ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നത്‌ എന്തുകൊണ്ടെന്നു ചിന്തിക്കണം. ചിറകു മുളച്ചാല്‍ കുഞ്ഞിക്കിളിയെ അമ്മക്കിളി കൊത്തിയകറ്റും. സ്വയം പറന്നു പര്യാപ്‌തരാകാനാണത്‌. എന്നാല്‍ നമ്മള്‍ അങ്ങനെയല്ല. കുട്ടികളെന്നും നമ്മെ ആശ്രയിച്ചു നില്‍ക്കണമെന്ന മനോഗതിയാണ്‌. പ്രണയിക്കുന്നതും വിവാഹം കഴിക്കുന്നതും സ്വയംപര്യാപ്‌തരായിട്ടു വേണമെന്നു പറയാന്‍ ധൈര്യം കാണിക്കണം.
ഹേബിയസ്‌ കോര്‍പസ്‌ ഹര്‍ജികളുടെ എണ്ണം വര്‍ധിക്കുന്നുവെന്നു കണക്കുകള്‍ പറയുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ സമൂഹത്തിന്റെ വളര്‍ത്തുദോഷം വര്‍ധിക്കുന്നുവെന്നു വേണം വിലയിരുത്താന്‍. ശരിതെറ്റുകള്‍ തിരിച്ചറിയാന്‍ പ്രാപ്‌തരാക്കി കുട്ടികളെ വളര്‍ത്താന്‍ മാതാപിതാക്കള്‍ ശ്രദ്ധിക്കണം.
വിവാഹിതരാകാന്‍ പക്വതയായെന്നു തോന്നുമ്പോഴേ പ്രണയികള്‍ അതിനു മുതിരാവൂ. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ വിവാഹമോചനവും ഹേബിയസ്‌ കോര്‍പസ്‌ ഹര്‍ജികളുമൊക്കെ ഒഴിവാക്കാം. തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടപ്പോള്‍ ആത്മപരിശോധന നടത്തി, ശരി തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ ആര്‍ജവമുണ്ടാകട്ടെ.

ഡോ. സി.ജെ. ജോണ്‍

(പ്രമുഖ മനഃശാസ്‌ത്രജ്‌ഞനാണ്‌
ലേഖകന്‍ )

Ads by Google
Friday 22 Jun 2018 12.49 AM
YOU MAY BE INTERESTED
Ads by Google
Loading...
TRENDING NOW