Saturday, April 20, 2019 Last Updated 2 Min 40 Sec ago English Edition
Todays E paper
Sunday 22 Apr 2018 02.17 AM

കുഴപ്പമില്ല മമ്മീ...

uploads/news/2018/04/211032/re5.jpg

വിയറ്റ്‌നാം യുദ്ധം അവസാനിച്ച സമയം. പതിനായിരക്കണക്കിന്‌ അമേരിക്കന്‍ പട്ടാളക്കാര്‍ വിയറ്റ്‌നാമില്‍ യുദ്ധം ചെയ്‌തു. യുദ്ധം അവസാനിച്ചപ്പോള്‍ പട്ടാളക്കാരെല്ലാം കപ്പലിലും വിമാനത്തിലുമായി സ്വന്തം രാജ്യത്തേക്കു മടങ്ങി. ഒരു പട്ടാളക്കാരന്‍ പിറ്റെ ദിവസം അയാളുടെ വീട്ടിലേക്കു ഫോണ്‍ ചെയ്‌തു. അമേരിക്കയുടെ കിഴക്കേ തീരത്ത്‌ ഏതാണ്ട്‌ 3000 മൈല്‍ ദൂരെയാണ്‌ അപ്പനും അമ്മയും ഇളയ സഹോദരങ്ങളും താമസിക്കുന്നത്‌. ഫോണ്‍ എടുത്തത്‌ അവന്റെ അമ്മയായിരുന്നു.
'മമ്മീ ഇതു ഞാനാണ്‌'. ആ ശബ്‌ദം കേട്ടപ്പോള്‍ 'ഇത്‌ എന്റെ മകന്‍ ടോമല്ലേ' എന്നു പറഞ്ഞ്‌ സന്തോഷത്താല്‍ ആ മാതാവ്‌ തുള്ളിച്ചാടി.
'നീ സുഖമായിരിക്കുന്നുവോ?'
'അതെ മമ്മീ, ഞാന്‍ സുഖമായിരിക്കുന്നു. ഞാന്‍, അമേരിക്കയില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നിരിക്കുകയാണ്‌.'
'മോനേ, നീ എന്നാണു വരുന്നത്‌?'
'അതിനെപ്പറ്റി പറയാനാണു ഞാന്‍ വിളിച്ചത്‌. എന്റെ കൂടെ യുദ്ധത്തിലുണ്ടായിരുന്ന അടുത്ത ഒരു സ്‌നേഹിതന്‍ നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ വരാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവന്‌ ആരുമില്ല; ഞാന്‍ മാത്രമേ കൂട്ടുകാരനായി ലോകത്തിലുള്ളൂ. ഞാന്‍ അവനെക്കൂടി കൊണ്ടുവരട്ടേ? '
'ഒരു പ്രശ്‌നവുമില്ല, മോനേ.നീ അവനെയും കൂടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോര്‌.'
'മമ്മി, ഒരു ചെറിയ പ്രശ്‌നമുണ്ട്‌.'
'അതെന്താ മോനേ....'
'അവന്റെ കണ്ണു വെടിയേറ്റു നഷ്‌ടപ്പെട്ടു: അവന്റെ ഒരു കരം മുഴുവനുമില്ല. പിന്നെ അവന്‌ ഒരു കാലില്ല മമ്മീ. അവന്റെ മുഖമെല്ലാം തീ കൊണ്ട്‌ വികൃതമായിരിക്കുകയാണ്‌. അവനെക്കൂടെ കൊണ്ടുവരുന്നതിന്‌ കുഴപ്പമുണ്ടോ മമ്മീ....'
അങ്ങേത്തലയ്‌ക്കല്‍ നിശബ്‌ദത...
അല്‌പനേരം കഴിഞ്ഞ്‌ ആ മാതാവ്‌ പറഞ്ഞു. 'മോനേ, അവനെക്കൂടെ കൊണ്ടുപോര്‌. എന്നാല്‍ അവനെ ഒത്തിരി ദിവസം താമസിപ്പിക്കാന്‍ പ്രയാസമാണ്‌.'
'മമ്മീ, അവന്‍ എന്നും നമ്മോടു കൂടെ താമസിക്കണം എന്നാണ്‌ എന്റെ ആഗ്രഹം.' അവന്‍ പറഞ്ഞു.
'നിനക്കു പഠിക്കണ്ടേ... നിനക്ക്‌ ഒരു ഭാവി വേണ്ടേ... അവന്‍ നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ താമസിച്ചാല്‍ നമ്മുടെ കൂട്ടുകാര്‍ എന്തു പറയും? അയല്‍ക്കാര്‍ എന്തു പറയും? അവനെ എങ്ങനെ നാം പരിപാലിക്കും. കണ്ണില്ലാത്തവന്‍, കൈയില്ലാത്തവന്‍, കാലില്ലാത്തവന്‍, വെന്തു വികൃതമായവന്‍. എങ്ങനെ ഒക്കും മോനെ? അതു പ്രയാസമാണ്‌.'
'കുഴപ്പമില്ല മമ്മീ..' ഇത്‌ പറഞ്ഞ്‌ അവന്‍ ഫോണ്‍ താഴെ വച്ചു.
ചില ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം വീണ്ടും ഒരു ടെലിഫോണ്‍. മാതാവ്‌ തന്നെ ഫോണ്‍ എടുത്തു. ഇത്‌ മിലിട്ടറി ക്യാമ്പില്‍ നിന്നു വിളിക്കുകയാണ്‌; നിങ്ങളുടെ മകന്‍ കഴിഞ്ഞ രാത്രി ആത്മഹത്യ ചെയ്‌തിരിക്കുന്നു.
നിശബ്‌ദത, നിലവിളി, വെപ്രാളം.
ചില ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഒരു പെട്ടിയില്‍ മകന്റെ ശവശരീരം വീട്ടിലേക്ക്‌ അയച്ചു കൊടുത്തു. പെട്ടി തുറന്നു നോക്കിയപ്പോഴാണ്‌ മാതാവിനും പിതാവിനും കാര്യം മനസിലായത്‌. ഒരു കണ്ണു നഷ്‌ടപ്പെട്ട്‌, ഒരു കാലില്ലാതെ മുഖം വെന്തു വികൃതമായ ആ വ്യക്‌തി അവരുടെ മകന്‍ തന്നെയായിരുന്നു.
'മമ്മീ , എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരനാണ്‌. അവന്‌ ലോകത്തില്‍ വേറെ ആരുമില്ല; അവന്റെ മുഖം വെന്തു വികൃതമായിരിക്കുന്നു. ഒരു കണ്ണില്ല... അവനെക്കൂടെ കൊണ്ടു വരട്ടേ ' ആ ശബ്‌ദം മാതാവിന്റെ കാതുകളില്‍ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവര്‍ ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല, അവന്‍ അവനെപ്പറ്റിത്തന്നെയാണ്‌ പറയുന്നതെന്ന്‌. എന്തുകൊണ്ട്‌ അവനതു ചെയ്‌തു? അവന്റെ അപ്പനും അമ്മയ്‌ക്കും ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു വ്യക്‌തിയെ അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയുമായിരുന്നോ? ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല.
നിങ്ങളുടെ കൊച്ചുഗ്രാമത്തില്‍ ആരും അംഗീകരിക്കാത്ത എത്രയോ ജീവിതങ്ങളുണ്ട്‌. കമ്പനിയില്‍, ആശുപത്രിയില്‍, പട്ടണത്തില്‍, ഓഫീസില്‍, അനേക ജീവിതങ്ങള്‍... സ്‌നേഹം എന്തെന്ന്‌ അറിയാതെ കഴിയുന്നില്ലേ. അവരുടെ നിറമോ വിദ്യാഭ്യാസമോ പട്ടിണിയോ രോഗമോ ഒന്നും കണക്കാക്കാതെ അവരെ അംഗീകരിക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ക്കു കഴിയുന്നുണ്ടോ?
യേശു പറഞ്ഞു, '' ഞാന്‍ നിങ്ങളെ സ്‌നേഹിച്ചതു പോലെ നിങ്ങളും തമ്മില്‍ തമ്മില്‍ സ്‌നേഹിക്കണം. '' ഇത്‌ പ്രയാസമുള്ള കാര്യമാണ്‌. പക്ഷേ, നാം അങ്ങനെ ചെയ്യണം. അത്‌ ജീവിതത്തിന്റെ ഒട്ടനവധി കുഴപ്പങ്ങള്‍ക്കു പരിഹാരമാണ്‌.

Sunday 22 Apr 2018 02.17 AM
YOU MAY BE INTERESTED
Loading...
TRENDING NOW