Sunday, July 21, 2019 Last Updated 13 Min 40 Sec ago English Edition
Todays E paper
Ads by Google
Friday 23 Feb 2018 03.37 PM

മായ്ച്ചാലും മായാത്ത നൊമ്പരം

uploads/news/2018/02/194739/Weeklyanubhavapacha230218.jpg

വാക്കുകള്‍ക്കതീതമാണ് അച്ഛനെന്ന സ്‌നേഹം. ഒരു വാക്കുകൊണ്ടോ നോക്കുകൊണ്ടോ അച്ഛന്‍ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. മക്കളെക്കുറിച്ച് ഒരുപാട് പ്രതീക്ഷകള്‍ നെയ്യുന്നവരാണല്ലോ മാതാപിതാക്കള്‍. ശിവകുമാരന്‍ നായര്‍ എന്ന എന്റെ അച്ഛനുമുണ്ടായിരുന്നു അതുപോലൊരു സ്വപ്നം.

മകനെ ഡോക്ടറാക്കാന്‍ ഒരുപാട് കൊതിച്ച അച്ഛന് സിനിമയിലേക്കുള്ള എന്റെ പ്രവേശനം ഒട്ടും ഇഷ്ടമായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും സിനിമയെ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ എന്നോടു പറഞ്ഞില്ല. കാരണം സിനിമ എന്റെ പ്രാണനാണെന്ന് ഇതിനോടകം അച്ഛന്‍ മനസിലാക്കിയിരുന്നു.

പക്ഷേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ് മനസിലാക്കാന്‍ എന്തുകൊണ്ടോ എനിക്കു കഴിഞ്ഞില്ല , ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് അച്ഛന്റെ ആഗ്രഹംപോലെ ഞാന്‍ എന്‍ട്രന്‍സ് എഴുതാതിരുന്നതുകൊണ്ടാകാം അച്ഛന്‍ സിനിമയെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതെന്ന് ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു. പക്ഷേ ആ വിചാരം തെറ്റായിപ്പോയി.

തിരുവനന്തപുരത്ത് 'കമ്മീഷണര്‍' എന്ന സിനിമയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു സീന്‍ ഷൂട്ട് ചെയ്യുന്ന സമയം. ഷൂട്ടിങ് കാണാനായി ഒരുപറ്റം ആളുകള്‍ ചുറ്റും കൂടിനില്‍പ്പുണ്ട്. ആക്ഷന്‍ പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോള്‍ ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയില്‍ പരിചിതമായ ഒരു മുഖം.

ഒന്നുകൂടി നോക്കിയപ്പോള്‍ അച്ഛനെ ഞാന്‍ കണ്ടു, തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ കാഴ്ച! അച്ഛനു വേണമെങ്കില്‍ ആ ഷൂട്ടിങ് എന്റെ അടുത്തിരുന്നു കാണാം. പക്ഷേ അദ്ദേഹമതു ചെയ്തില്ല. ഒരുപക്ഷേ വിളിച്ചാലും അച്ഛന്‍ വരില്ല. അച്ഛന് അച്ഛന്റേതായ നിലപാടുകള്‍ എന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.

ആ സംഭവത്തിനുശേഷം പുതിയ പ്രോജക്ടുകള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഞാനാദ്യം അച്ഛനോട് അഭിപ്രായം ചോദിക്കും. അദ്ദേഹത്തിനിഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ മറ്റൊന്നും നോക്കാതെ അതേറ്റെടുക്കും.

എന്നിട്ടും ഇത്രത്തോളം പിന്തുണ നല്‍കിയ അച്ഛനെ വീണ്ടും എനിക്ക് വേദനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു. അതും ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സുപ്രധാനമായ വിവാഹകാര്യത്തില്‍.

uploads/news/2018/02/194739/Weeklyanubhavapacha230218a.jpg

പക്ഷേ ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ല. എന്റെയും ചിത്രയുടെയും രജിസ്റ്റര്‍ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അക്കാര്യം അച്ഛനോടു പറയാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കുമുമ്പ് വീട്ടിലേക്കു പോയത് സുഹൃത്തുക്കളായ രഞ്ജി പണിക്കരും മറ്റുമാണ്.

അവര്‍ അച്ഛനെ കാര്യങ്ങള്‍ ധരിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം അകത്തേക്കു പോയി ഒരു കുപ്പിനിറയെ മിഠായികളുമായി വന്നു. അക്കാലത്ത് മിഠായിവാങ്ങി സ്‌റ്റോക്ക് ചെയ്യുന്ന സ്വഭാവം അച്ഛനുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛന്‍ അവര്‍ക്ക് മിഠായി കൊടുക്കുമ്പോള്‍ ഞാനും ചിത്രയും അവിടേക്കു ചെന്നു.

എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ രണ്ടുതുള്ളി കണ്ണീര്‍ അച്ഛന്റെ കണ്ണില്‍നിന്നു പൊടിഞ്ഞു. 'ഒരു സൂചനയെങ്കിലും നിനക്കു തരാമായിരുന്നു' എന്നുമാത്രം പറഞ്ഞു.

അച്ഛന്റെ ആദ്യപ്രതീക്ഷ തകര്‍ത്ത മകന്‍ വീണ്ടും അദ്ദേഹത്തെ തളര്‍ത്തുമ്പോള്‍ എന്താകും സംഭവിക്കുക എന്ന ഭയം എന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അച്ഛനോടു ഞാന്‍ ഒന്നും പറയാതിരുന്നത്.

അച്ഛന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കു രണ്ടുപേര്‍ക്കും ഷേക്ഹാന്‍ഡ് തന്നു. ഇതെല്ലാം കണ്ടുനിന്ന അമ്മ നിലവിളക്ക് കൊടുത്ത് ചിത്രയെ അകത്തേക്കു കയറ്റി. എല്ലാ ബന്ധുക്കള്‍ക്കും ചിത്രയെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തതും അവള്‍ ഗര്‍ഭിണിയായിരിക്കെ ചെക്കപ്പിന് മുടങ്ങാതെ കൊണ്ടുപോയതും അച്ഛനായിരുന്നു.

അച്ഛനും അമ്മയും മത്സരിച്ചാണ് ചിത്രയെ സ്‌നേഹിച്ചത്. അതെല്ലാം കണ്ടാസ്വദിക്കുമ്പോഴും എന്നെ ഇത്രത്തോളം മനസിലാക്കിയ അച്ഛനെ എനിക്കു മനസിലാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. മക്കളെന്തു തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോഴും അതെല്ലാം ക്ഷമിച്ച്, കൂടെനില്‍ക്കാന്‍ ഈ ലോകത്ത് രണ്ടുപേര്‍ക്കേ കഴിയൂ, അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും.

ഇതു ഞാന്‍ ജീവിതത്തില്‍നിന്നു പഠിച്ച പാഠമാണ്. അച്ഛനെ ഞാന്‍ മനസിലാക്കിയപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം എന്നെ വിട്ടുപോയി എന്നുള്ളത് മായ്ച്ചാലും മായാത്ത നൊമ്പരമായി ഉള്ളില്‍ കിടക്കുന്നു.

ദേവിന റെജി

Ads by Google
Friday 23 Feb 2018 03.37 PM
YOU MAY BE INTERESTED
Ads by Google
Loading...
TRENDING NOW