Friday, May 19, 2017 Last Updated 26 Min 35 Sec ago English Edition
Todays E paper

മൂന്നാംകണ്ണ്

R. SURESH
R. SURESH
Saturday 22 Apr 2017 12.47 PM

കൈയേറ്റത്തിന്റെയും ഒഴിപ്പിക്കലിന്റെയും രാഷ്ട്രീയം

അഞ്ചുവര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ കേരളത്തില്‍ അരങ്ങേറുന്ന ഒരു ഉത്സവം പോലെയായിരിക്കുന്നു കൈയേറ്റമൊഴിപ്പിക്കല്‍. നടപടിയെടുക്കാതിരുന്നാല്‍ സമാധാനമായി പോകുകയും നടപടി ആരംഭിച്ചാല്‍ വിവാദത്തില്‍ ആഴ്ന്നുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയ ഉത്സവം.
Munnar Encroachment

ഇപ്പോള്‍ കുരിശ് കൃഷിയുടെയും കൈയേറ്റം ഒഴിപ്പിക്കലിന്റെയും സീസണുകളാണ്. അന്യന്റെ മുതലിനോട് ആഗ്രഹം മനുഷ്യനുണ്ടായതുമുതല്‍ ഇവിടെ നിലവിലുള്ളതുമാണ്. കൈയേറ്റങ്ങള്‍ എന്നും നടക്കുകയും അതില്‍ ചിലതുമാത്രം ഒഴിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയമാണ് നമ്മുടെ നാട്ടിലെ കൈയേറ്റങ്ങളുടെ കാര്യത്തില്‍ നടക്കുന്നത്. അത് വിവാദങ്ങളില്‍ കുരുക്കുകയും തുടര്‍ന്ന് രാഷ്ട്രീയമുതലെടുപ്പിനുള്ള ആയുധമാക്കി മാറ്റുകയുമാണ് പതിവുരീതി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഒരിക്കലും കൈയേറ്റങ്ങള്‍ ഒഴിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല, വിവാദങ്ങള്‍ അവസാനിക്കുകയുമില്ല.

കഴിഞ്ഞ വി.എസ്. സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്തിനുശേഷം കൈയേറ്റം ഇപ്പോള്‍ വീണ്ടും വിഷയമായിരിക്കുകയാണ്. അന്ന് മൂന്നുപൂച്ചകള്‍ നടത്തിയ തേരോട്ടത്തിന് പാതിവഴിയില്‍ പരിസമാപ്തി കുറച്ചശേഷം ഇപ്പോള്‍ വീണ്ടും ഭൂമി കൈയേറ്റം ചര്‍ച്ചയാകുന്നു. അഞ്ചുവര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ കേരളത്തില്‍ അരങ്ങേറുന്ന ഒരു ഉത്സവം പോലെയായിരിക്കുന്നു കൈയേറ്റമൊഴിപ്പിക്കല്‍ എന്ന് ആരെങ്കിലും വിശേഷിപ്പിച്ചാല്‍ അതായിരിക്കും സത്യം. നടപടിയെടുക്കാതിരുന്നാല്‍ സമാധാനമായി പോകുകയും നടപടി ആരംഭിച്ചാല്‍ വിവാദത്തില്‍ ആഴ്ന്നുപോകുകയും ചെയ്യുന്ന രാഷ്ട്രീയ ഉത്സവം.

കൈയേറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോള്‍ നമുക്ക് എന്നും പറയാനുള്ളത് മൂന്നാര്‍ മാത്രമാണ്. എന്നാല്‍ കേരളത്തില്‍ മൂന്നാറില്‍ മാത്രമാണോ കൈയേറ്റമുള്ളതെന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ കാസര്‍കോഡ് മുതല്‍ പാറശാലവരെ എല്ലായിടത്തുമുണ്ടെന്ന് വീറോടെ വാദിക്കുകയും ചെയ്യും. കഴിഞ്ഞ യു.ഡി.എഫ് സര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് നെല്ലിയാമ്പതിയിലെ തോട്ടങ്ങളായിരുന്നു വിവാദവ്യവസായത്തിന്റെ ആണിക്കല്ലെങ്കില്‍ ഇടതുസര്‍ക്കാരിന് മൂന്നാറാണ് അത്.
കേരളത്തില്‍ അങ്ങോളമിങ്ങോളം കൈയേറ്റങ്ങള്‍ വ്യാപകമാകുമ്പോള്‍ മൂന്നാറില്‍ മാത്രം അത് ഒതുക്കുന്നതിന്റെ നീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചാണ് നാം ചിന്തിക്കേണ്ടത്. കൈയേറ്റം എവിടെയായാലും അത് കൈയേറ്റമാണ്. അത് ഒഴിപ്പിക്കുക തന്നെ വേണം. അന്യന്റെ മുതല്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയെന്നത് ഒരിക്കലും പാടില്ലെന്നതാണ് നാം പഠിക്കേണ്ട ആദ്യ പാഠം. അതുകൊണ്ട് അവ ഒഴിപ്പിക്കുക തന്നെവേണം.

എന്നാല്‍ കൈയേറ്റം ഒഴിപ്പിക്കലില്‍ സംഭവിക്കുന്നത് രാഷ്ട്രീയ തര്‍ക്ക വിതര്‍ക്കങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. കഴിഞ്ഞ ഇടതുസര്‍ക്കാരിന്റെ കാലത്ത് കോടതികള്‍ പോലും ഒരുപരിധിവരെ കൈയേറ്റം ഒഴിപ്പിക്കുന്നതിനെ അനുകൂലിച്ചപ്പോള്‍ അതിന് തടസം നിന്നത് ഇന്ന് അതിന് വേണ്ടി വീറോടെ വാദിക്കുന്ന സി.പി.ഐതന്നെയായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ പാര്‍ട്ടി ഓഫീസിനുനേരെയും തങ്ങളുടെ പ്രതിനിധിയായിരുന്ന രവീന്ദ്രന്‍ നല്‍കിയ പട്ടയങ്ങള്‍ക്കു നേരെയും ജെ.സി.ബി ഉരുണ്ടപ്പോള്‍ സി.പി.ഐ അതിനെതിരേ ശക്തമായി രംഗത്തിറങ്ങി. അതോടെ കൈയേറ്റം ഒഴിപ്പിക്കല്‍ അവിടെ സമാപിച്ചു.

Munnar Encroachment

അതേ രീതിയാണ് ഇപ്പോഴും നടക്കുന്നത്. ചരിത്രം തിരിഞ്ഞുവെന്ന് മാത്രം. ഇന്ന് കൈയേറ്റങ്ങള്‍ക്കെതിരേ കുരിശ്‌യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ച് മുന്‍പ് ചെയ്ത തെറ്റുകള്‍ക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാന്‍ സി.പി.ഐ ശക്തമായി രംഗത്തുണ്ട്. കൈയേറ്റങ്ങള്‍ ഒഴിപ്പിക്കുന്നതിലെ അപ്പോസ്തലന്മാര്‍ തങ്ങളാണെന്ന് അവര്‍ ഇപ്പോള്‍ പ്രഖ്യാപിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാല്‍ അതിനെ അംഗീകരിക്കാന്‍ സി.പി.എം. ഇപ്പോള്‍ തയാറല്ല. തങ്ങളുടെ ആളുകളെ തൊട്ടുകളിക്കുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാനും കഴിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇക്കുറി ആഞ്ഞടിക്കുന്നത് അവരാണ്.

എന്തായാലും കൈയേറ്റം ഒഴിപ്പിക്കണം എന്നതില്‍ ആര്‍ക്കും തര്‍ക്കമില്ല, നടപടി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്‍ അതിന്റെ തുടക്കം കുരിശില്‍ തന്നെ വേണമായിരുന്നുവോ എന്ന ചോദ്യമാണ് ഇവിടെ ശക്തമായി ഉയരുന്നത്. ആവേശത്തോടെ ആദ്യം തന്നെ കുരിശിനെ വലിച്ചൊടിച്ച് പിഴുതുകളഞ്ഞതോടെ കൈയേറ്റങ്ങള്‍ ഒഴിപ്പിക്കലിന് വീണ്ടും സ്വാഭാവിക അന്ത്യം വന്നിരിക്കുകയാണ്. അതിന് തടസം നിന്നത് മുഖ്യമന്ത്രി പിണറായി വിജയനാണെന്നതാണ് ആരോപണം. അത്ര ആവേശത്തോടെ കുരിശ് പിഴുതുമാറ്റിയതിനെക്കുറിച്ച് പിണറായി പ്രതികരിക്കാന്‍ പാടില്ലായിരുന്നുവെന്നത് ശരിയാണ്. അദ്ദേഹം സര്‍ക്കാരിനെ പ്രതിക്കൂട്ടിലാക്കിയെന്ന വാദവും അംഗീകരിക്കാം. പക്ഷേ അവിടെ ചെയ്തത് ശരിയാണോയെന്ന ചോദ്യം ശക്തമായി മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്.

കൈയേറ്റ ഭൂമിയില്‍ തങ്ങളുടെ ആരാധനാ വസ്തുവായ കുരിശ്‌നാട്ടിയതിനെ ഒരു ക്രിസ്തീയ സഭയും അനുകൂലിക്കുന്നില്ല. കുരിശ് അവിടെ നിന്നും മാറ്റിയതിനെയും അവര്‍ എതിര്‍ക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ അതിന് സ്വീകരിച്ച രീതി, ആ കുരിശിനോട് കാട്ടിയ അപമാനം എന്നിവ അവരെയും വിഷമിപ്പിക്കുന്നുണ്ടെന്നാണ് അത്തരം പ്രസ്താവനകളില്‍ നിന്നും ഉയരുന്നത്. പിണറായി വിജയന്‍ എന്ന സി.പി.എം. മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് മതചിഹ്‌നങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ബാദ്ധ്യതയുണ്ടോയെന്നാണ് മറ്റൊരുചോദ്യം. സി.പി.എം. സംസ്ഥാന സെക്രട്ടറിയായി പിണറായി വിജയന് ഇത്തരത്തിലുള്ളൊരു മതചിഹ്നഹ്‌നങ്ങളേയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല. സി.പി.എം. നേതാവ് മാത്രമായ പിണറായിവിജയന് ക്രിസ്തീയ മതമേലദ്ധ്യക്ഷന്മാരെ നികൃഷ്ട ജീവികള്‍ എന്ന് സംബോധന ചെയ്യാം. അതില്‍ ഒരു തെറ്റുമില്ല. എന്നാല്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയായ പിണറായ വിജയന് അതിന് കഴിയുമോയെന്ന് നമ്മള്‍ ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മുഖ്യമന്ത്രി എന്ന ഭരണഘടനാപദവിയിലേക്ക് എത്തുന്ന ഏതൊരു നേതാവും തന്റെ പാര്‍ട്ടിയുടെ പ്രതിനിധി മാത്രമല്ല, അദ്ദേഹം ആ ജനസമൂഹത്തിനെയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യേണ്ടത്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ വിഭാഗങ്ങളേയും സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെയും അവരുടെ താല്‍പര്യങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം നില്‍ക്കേണ്ടതിന്റെയും ഉത്തരവാദിത്വം കൂടി മുഖ്യമന്ത്രിയായ പിണറായി വിജയനുണ്ട്.

മൂന്നാറില്‍ മാത്രമല്ല, തിരുവനന്തപുരത്ത് കുടിവെള്ള പൈപ്പ് ലൈനിന് മുകളിലും വയനാട് വനമേഖലയിലും തുടങ്ങി സംസ്ഥാനത്ത് വ്യാപകമായുള്ള കൈയേറ്റം ഒഴിപ്പിക്കണം. സര്‍ക്കാരിന്റെ ഭൂമി സര്‍ക്കാരില്‍ തന്നെ നിക്ഷിപ്തമാക്കണം. ഭൂമിയില്ലാത്തവന് ഭൂമി നല്‍കണമെന്ന ഇടതുമുന്നണിയുടെ നയം നടപ്പാക്കണം. മതത്തിന്റെയൂം വിശ്വാസത്തിന്റെയോ പേരില്‍ ഒരുതരത്തിലുള്ള കൈയേറ്റവും അനുവദിക്കാന്‍ പാടില്ല. പാതയോരത്ത് മരങ്ങളും കല്ലുകള്‍ ദൈവങ്ങളാകുന്നതും കുരിശുകള്‍ പൊങ്ങുന്നതുമൊന്നും അംഗീകരിച്ചുകൊടുക്കാനാവില്ല. അവയെല്ലാം തകര്‍ത്തെറിയുകതന്നെ വേണം. എന്നാല്‍ അത് ആരുടെയും വികാരങ്ങളെയും തകര്‍ക്കുന്ന നിലയിലാകരുത്. രണ്ടുപതിറ്റാണ്ടുകള്‍ക്ക് മുമ്പാണെങ്കില്‍ കേരളത്തില്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഏത് മതചിഹ്‌നവും എങ്ങനെ തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞാലും ചോദിക്കാന്‍ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ആരാധനാവിഗ്രഹത്തില്‍ പരസ്യമായി കാറിത്തുപ്പുന്ന നിര്‍മ്മാല്യം പോലൊരു സിനിമ ജനിച്ച നാടാണിത്. എന്നാല്‍ ഇന്ന് അത് ചിന്തിക്കാന്‍ പോലും കഴിയില്ല. ഒപ്പം നിന്ന് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നവര്‍ തന്നെ നാളെ അത് ആയുധമാക്കി രാഷ്ട്രീയനേട്ടത്തിന് ശ്രമിക്കുന്ന സമയമാണ്. വര്‍ഗ്ഗീയതയെന്നത് ഏത് സമയത്തും പൊട്ടിത്തെറിക്കാവുന്ന ഒരു അണുബോംബായി ഇന്ന് മാറിയിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എന്തും ഏതും സുക്ഷിച്ച് മാത്രമേ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ പാടുള്ളു.

സംസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ കൈയേറ്റങ്ങളും സംബന്ധിച്ച് വ്യക്തമായ ഒരു പട്ടികയുണ്ടാക്കി കോടതിയുടെ കൂടി സഹായത്തോടെ അവയെല്ലാം ഒഴിപ്പിച്ചെടുക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു ദൗത്യത്തിനാണ് തുടക്കം കുറിയ്‌ക്കേണ്ടത്.ഇല്ലാതെ മൂന്നാറിനെ ഒരു രാഷ്ട്രീയവിഷയാക്കി പരസ്പരം തല്ലിതീരാനുള്ള വഴിയല്ല നോക്കേണ്ടത്. ഇവിടെ ഇപ്പോള്‍ നടക്കുന്നത് നയപരമോ, ആത്മാര്‍ത്ഥതയോടെയോ ഉള്ള ഇടപാടുകളല്ല. നമ്മുടെ മന്ത്രിസഭയുള്‍പ്പെടെ സമൂഹം ഇപ്പോള്‍ രാഷ്ട്രീയത്തിലും മറ്റും അധിഷ്ഠിതമായല്ല വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇപ്പോള്‍ ഇവിടെയുണ്ടായിരിക്കുന്ന ചേരിതിരിവ് പിണറായി ഭക്തരുടേയും വിരോധികളുടേയുമാണ്. പിണറായി ചെയ്യുന്നതിനെല്ലാം ജയ്‌വിളിക്കാന്‍ ഒരുപക്ഷം എന്തിനെയും കണ്ണടച്ച് എതിര്‍ക്കാന്‍ മറുപക്ഷം. ഇത് നല്ലതിലേക്കുള്ള നീക്കമല്ല, ഇടതുമുന്നണിക്കും ഇത് ഗുണം ചെയ്യില്ല. നാം സ്വയം വളരുന്നുവെന്ന് കരുതി മറ്റുള്ള വിഷചെടികള്‍ക്ക് വളം നല്‍കാതിരിക്കുകയാണ് എല്ലാവരും ചെയ്യേണ്ടത്. വിഗ്രഹങ്ങളും കബറുകളും കുരിശുകളും പൊളിച്ചടുക്കുക തന്നെ വേണം. സര്‍ക്കാരിന്റെ ഭൂമി സര്‍ക്കാരിന് അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. അത് തിരിച്ചുപിടിക്കണം. എന്നാല്‍ അതിന് വികാരപരമായതല്ല, വിവേകപരമായ നടപടികളാണ് വേണ്ടത്.

Ads by Google
TRENDING NOW