Last Updated 32 sec ago
31
Friday
October 2014

ഒരു തിരക്കഥപോലെ ജീവിതം...

mangalam malayalam online newspaper

കുഞ്ഞുനാള്‍ മുതല്‍ ബാബുവിന്റെ സ്വപ്‌നങ്ങളില്‍ നിറം ചാര്‍ത്തിയിരുന്നത്‌ സിനിമയുടെ വര്‍ണ്ണങ്ങളായിരുന്നു. നിത്യവൃത്തിക്കായി അധ്യാപകവേഷമണിയുമ്പോഴും ബാബു നിരാശനായില്ല. തന്റെ അവസരത്തിനായി കാത്തിരുന്നു...സിനിമ എന്നാല്‍ സന്ദേശമായിരിക്കണം എന്നുറച്ചു വിശ്വസിക്കുന്ന ബാബു ജനാര്‍ദ്ദനന്‍. സാമൂഹ്യപ്രതിബദ്ധതയുള്ള വിഷയങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ സമൂഹത്തിനു കരുത്തു പകരാനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമം. തിരക്കഥാകൃത്തില്‍ നിന്നു സംവിധായകനിലേക്ക്‌ കൂടു മാറിയപ്പോഴും ആ പ്രതിബദ്ധത ഒട്ടും ചോരാതെ ബാബു ജനാര്‍ദ്ദനന്‍ കാത്തു സൂക്ഷിച്ചു, വിമര്‍ശനങ്ങളില്‍ തളരാതെ. അച്‌ഛനുറങ്ങാത്ത വീടിന്റെ ബാക്കിപത്രമായ 'ലിസമ്മയുടെ വീട്‌' സൃഷ്‌ടിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം തയ്യാറെടുത്തത്‌ ഈ ഉറച്ച മനസ്സോെട തന്നെ. വ്യത്യസ്‌തനായ ഒരു സംവിധായകന്റെ വ്യത്യസ്‌തതകളിലേക്ക്‌...

ബാല്യത്തിലെ ഓര്‍മ്മകള്‍

ചങ്ങനാശ്ശേരി മാടപ്പള്ളിയില്‍ നാടകരചയിതാവായ അച്‌ഛന്റെയും സ്വസ്‌ഥം ഗൃഹഭരണം എന്ന്‌ മനസ്സിലുറപ്പിച്ച അമ്മയുടെയും രണ്ടാമത്തെ മകനായി ജനനം. എനിക്കു മുമ്പേ വന്നതും ഒരു ആണ്‍കുട്ടിയായതിനാല്‍ ഞാന്‍ ജനിച്ചപ്പോള്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയാകുമെന്ന്‌ അവര്‍ ഓര്‍ത്തു കാണും. അറിയില്ല, എന്തായാലും ഞാന്‍ വീട്ടിലെ രണ്ടാമത്തെ സന്തതിയായി ജനിച്ചു. വളര്‍ന്നു. വളര്‍ച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും അച്‌ഛന്‍ എന്റെയുള്ളില്‍ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ കലാവാസനകള്‍ നിറച്ചു തന്നിരുന്നു. മാടപ്പള്ളി ഗവ. സ്‌കൂളാണ്‌ അക്ഷരലോകത്തേക്കുള്ള വാതിലുകള്‍ എനിക്കു മുന്നില്‍ ആദ്യമായി തുറന്നു തന്നത്‌. സ്‌കൂളില്‍ ഞാനൊരു സാധാരണ വിദ്യാര്‍ത്ഥി മാത്രം. ഹൈസ്‌കൂള്‍ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു വേണ്ടി തൃക്കൊടിത്താനത്തേക്കാണ്‌ എന്നെ വിട്ടത്‌്. ആ സമയത്ത്‌ ഞാനുമൊരു ഏട്ടനായി, ഒരു കുഞ്ഞനിയത്തിയുടെ.

വായനയെന്ന മായാലോകം

ഒരു കുട്ടിയുടെ സ്വഭാവരൂപീകരണം നടക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്‌ കൗമാരം. ഒരു അധ്യാപകന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ പ്രായത്തില്‍ മുതിര്‍ന്നവര്‍ ഒക്കെ ഒരു ജനറേഷനെ വളര്‍ത്തുന്നു എന്നത്‌ സത്യമാണെന്ന്‌ മനസ്സിലാക്കിയ കാലഘട്ടം. എനിക്ക്‌ ഏറ്റവും വലിയ നേട്ടം കിട്ടിയതും സ്‌കൂള്‍ കാലത്താണ്‌. അന്നെല്ലാം, ഏതെങ്കിലുമൊരു വീട്ടില്‍ സന്ധ്യയ്‌ക്കുശേഷം വൈദ്യുതി വെട്ടം കണ്ടാല്‍ ആ വീട്‌ സമ്പന്നരുടേതാണെന്നുറപ്പ്‌. എന്നെപ്പോലുള്ള സാധാരണക്കാര്‍ക്കിടയില്‍ വൈദ്യുതി സ്വപ്‌നം മാത്രമായ കാലം. അന്ന്‌ ആകെയുള്ള വിനോദം കല്‌പനാ പബ്ലിക്‌ ലൈബ്രറിയില്‍ നിന്ന്‌ പുസ്‌തകങ്ങളെടുത്തു വായിക്കുകയെന്നതാണ്‌. വായിച്ചു വളരുക, ചിന്തിച്ചു വിവേകമേകുക എന്ന പി.എന്‍. പണിക്കരുടെ ഗ്രന്ഥശാലാ പ്രസ്‌ഥാനം സജീവമാണന്ന്‌്. വായനയെ ഗൗരവമായി കാണുന്ന തലമുറയെ കണ്ടാണ്‌ ഞാനുള്‍പ്പടെയുള്ള കുട്ടികള്‍ വളര്‍ന്നത്‌. ലൈേബ്രറിയന്‍ ജനാര്‍ദ്ദനന്‍ സാര്‍ ഞങ്ങള്‍ക്കിഷ്‌ടമുള്ള പുസ്‌തകം എടുക്കാന്‍ അനുവാദം തരില്ല. ഒരു കുട്ടിയുടെ ആദ്യവായന, രണ്ടാമത്തെ വായന എന്നിങ്ങനെ ടൈംടേബിള്‍ ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്‌. അതിനനുസരിച്ചേ പുസ്‌തകം കിട്ടൂ. എന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള കുട്ടികള്‍ പൈങ്കിളി പുസ്‌തകം, ഡിറ്റക്‌ടീവ്‌ നോവല്‍ എന്നിവ വായിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്കദ്ദേഹം തന്നത്‌ യാത്രാവിവരണങ്ങളും ക്ലാസിക്കുകളുമാണ്‌. എന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ ഞാന്‍ ആദ്യം വായിക്കുന്ന നോവല്‍ റോബിന്‍സണ്‍ ക്രൂസോയുടെ മലയാളം വിവര്‍ത്തനമാണ്‌. അച്‌ഛനില്‍ നിന്ന്‌ എനിക്കും ചേട്ടനും വരയ്‌ക്കാനുള്ള കഴിവ്‌ കിട്ടിയപ്പോള്‍ അറിവിന്റെ ലോകം തുറന്നു തന്നത്‌ ലൈബ്രറിയാണ്‌.

അധ്യാപനത്തിലേക്ക്‌

സ്‌കൂള്‍ ജീവിതം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വലിയൊരു നേട്ടമെനിക്കുസ്വന്തമായി. ആയിരത്തോളം പുസ്‌തകങ്ങളുള്ള വായനശാലയിലെ 750ല്‍ ഏറെ പുസ്‌തകങ്ങള്‍ വായിച്ചുകഴിഞ്ഞ സമ്പന്നനായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു ഞാന്‍. എന്നെ ആ വായന വളരെ സഹായിച്ചു. അപ്പോഴും സാക്ഷാത്‌കാരം പ്രതീക്ഷിച്ച്‌ സിനിമയെന്ന സ്വപ്‌നം എന്റെയുള്ളില്‍ ബാക്കിയായിരുന്നു. ലൈബ്രറിയില്‍ സജീവമായതിനൊപ്പം കലാവാസനയ്‌ക്ക് വെള്ളവും വളവും കൊടുക്കാനും ശ്രദ്ധിച്ചു. കൈയെഴുത്ത്‌ മാസിക, അമെച്വര്‍ നാടകം, വായനാ ചര്‍ച്ച, ആര്‍ട്‌സ് ക്ലബ്‌ പരിപാടികള്‍ എന്നിവ ലൈബ്രറിയുടെ ഭാഗമായി സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു. പൈതൃകമായി ലഭിച്ച, വരയ്‌ക്കാനുള്ള കഴിവ്‌ ഞാനും ചേട്ടനും അതിനോടകം പൊടിതട്ടിയെടുത്തു. പ്രീഡ്രിഗ്രിക്കു ശേഷം മുന്നോെട്ടന്ത്‌ എന്ന ആശങ്കയില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോഴാണ്‌ സ്‌കൂള്‍ ഓഫ്‌ ആര്‍ട്‌സ് എന്ന ആശയം മനസ്സിലുദിച്ചത്‌. പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല. അങ്ങനെ ഞാനൊരു ഫൈന്‍ ആര്‍ട്‌സ് ബിരുദധാരിയായി. അച്‌ഛനും അമ്മയ്‌ക്കും എന്റെ ഭാവിയില്‍ ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ഒരു ജോലിക്ക്‌ നിര്‍ബന്ധിച്ചു. ഒടുവില്‍ മലപ്പുറത്തെ ഓഴൂരില്‍ ഒരു സ്‌കൂളില്‍ അധ്യാപകനാവാന്‍ ഞാന്‍ അപേക്ഷിച്ചു. അങ്ങനെ തിരക്കഥയെഴുതാന്‍ തീരുമാനിച്ച ഞാന്‍ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ വര്‍ണങ്ങളുടെ ലോകം തുറന്നു കൊടുക്കുന്ന ചിത്രകലാധ്യാപകനായി. കാരിക്കേച്ചറുകളും ഞാന്‍ വരയ്‌ക്കുമായിരുന്നു.

ഒരു വഴിത്തിരിവ്‌

എന്നോടൊപ്പത്തിനൊപ്പം വളര്‍ന്ന അനിയത്തിയും അധ്യാപനവൃത്തി തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തു. ചുരുക്കത്തില്‍, ഞങ്ങള്‍ മൂന്നു സഹോദരങ്ങളും അധ്യാപകരായി. ജോലിക്ക്‌ മാത്രമായി ഞാന്‍ തെരഞ്ഞെടുത്ത അധ്യാപനവൃത്തിയില്‍ മടുപ്പുണ്ടാക്കാതെ 10 വര്‍ഷം തുടര്‍ന്നു. സിനിമ എന്ന ലക്ഷ്യത്തിനു വേണ്ടി ഞാന്‍ സജീവമാകുന്നത്‌ അതിനു ശേഷമാണ്‌. പക്ഷേ അക്കാലത്ത്‌ ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തില്‍ നിന്ന്‌ ഒരു സംവിധായകനുണ്ടാവുക എന്നത്‌ സംഭവം തന്നെയായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, സിനിമയെപ്പറ്റി അറിയാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ പുസ്‌തകങ്ങളും തിരക്കഥകളും ചുരുക്കമായിരുന്നു. അന്നു സിനിമ സ്വപ്‌നം കാണുന്നവര്‍ക്ക്‌ മദ്രാസ്‌ തന്നെയായിരുന്നു അത്താണി. അങ്ങോട്ടു ചേക്കേറാനുള്ള സമയമാകും മുന്‍പ്‌ എന്റെ മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ പോലുമറിയാതെ പല കഥകളും രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. ക്ലാസിക്‌ നോവലുകളില്‍ പലതും വായിച്ച ശേഷമാണ്‌ ഞാന്‍ ഒരു പൈങ്കിളി പുസ്‌തകം വായിക്കുന്നത്‌. അതുകൊണ്ടു തന്നെ എന്റെ കഥയില്‍ പൈങ്കിളിത്തം ഉണ്ടാവരുതെന്ന്‌ നിര്‍ബന്ധമായിരുന്നു. ആദ്യ സിനിമയ്‌ക്കു തിരക്കഥ

നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍
ഇവിടെ കൊടുക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മംഗളത്തിന്റെ അഭിപ്രായമാവണമെന്നില്ല.

PLEASE NOTE
അവഹേളനപരവും വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും അശ്‌ളീല പദപ്രയോഗങ്ങളും ദയവായി ഒഴിവാക്കുക. അഭിപ്രായങ്ങള്‍ മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ എഴുതുക. മംഗ്ലീഷില്‍ എഴുതുന്ന അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നതല്ല. ഇംഗ്ലീഷില്‍ ടൈപ് ചെയ്ത് മലയാളമാക്കാനുള്ള സംവിധാനം ഏര്‍പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്യാന്‍ ഇവിടെ ക്ലിക്ക് ചെയ്യുക

Back to Top
session_write_close(); mysql_close();